Chapter XXXXXXXXXVI
Jessica Marie Padilla's POV
Halos tulala ako sa dagat. Yakap ko ang mga tuhod ko habang nakaupo paharap sa dagat. Sa maliliit na alon nito ay nababasa ang paa ko, kaya nilagay ko muna sa gilid ang tsinelas ko. Ang sarap sa tainga ng alon ng dagat at ang ihip ng hangin na siyang tumatangay sa buhok ko.
Inaamin ko na kahit papaano ay nakakatulong ang beach sa pagpapagaan ng loob ko. Sobrang bigat ng loob ko dahil sa nangyari kanina. Bakit kailangan nilang magtalo sa harap ko? At dahil sa akin? Seriously? Ang gusto ko lang naman ay magsarili muna, pero hindi ko ba puwedeng gawin iyon nang hindi nagkakagulo? Can't they give it to me easily?
Hindi ko alam kung gaano na ako katagal dito mag-isa, ayoko pa talagang bumalik doon na parang walang mangyari. Gusto kong maisip
