Halos mag-iisang linggo na rin simula nang makabalik ako sa residente ng mag-asawang Delgado. Para sa akin, para akong nakapagsimula ulit. Masaya. Lalo pa’t... hindi na ako naguguluhan sa aking mga emosyon at alam ko na kung bakit ganoon na lamang sila kaaktibo.
Pero siyempre ay may kapalit din naman iyon. Hindi ko lang inakala na sa halip na sa akin tatama, naging sa ibang tao pa pala.
“Oh, Clara. Bakit ang aga mo nagising?”
Isang umaga bago pa man sumikat ang araw ay naabutan ako ni Archie sa kusina. Bumagsak ang tingin niya sa mga kamay kong hinahanda ang mga iluluto. Kusa tuloy tumigil ang mga iyon.
“M-Magandang umaga! Nagluluto lang…” sabi kong namumula ang mga pisngi.
Tumaas ang isang kilay ni Archie. Katula
