KABANATA 16
It was fun. Oh my God… sobrang saya talaga! Lahat ng ginawa namin ngayong araw ay parang pelikula na gusto kong balikan nang paulit-ulit. Halos napuno ng tawanan ang bawat minuto—mula sa simpleng paglakad namin sa buhangin hanggang sa paglalaro sa tubig, ramdam ko ang ligaya na matagal ko nang hindi naramdaman.
Naglaro kami ng frisbee sa sand, at halos paulit-ulit akong nahulog sa buhangin dahil sa kakatawa. “Riel! Ang bilis mo! Pahinto ka naman!” halakhak ko habang sinusubukan kong abutin ang frisbee. Pero siya, calm at confident, halos hindi natatabig ng buhangin. Ang mga mata niya, everytime na tinitignan niya ako habang tumatawa, parang may spark na hindi ko maintindihan—nakakakilig, nakaka-excite, pero hindi invasive.
“Watch this!” biglang sigaw niya, at nag-jump siya
