KABANATA 9
"Relax ka lang, Riel. Chill lang. Wala akong gagawin na sobra," bulong ko sa sarili ko, half to reassure myself din. Pero kahit ganoon, alam ko na the fact na medyo nag-alala siya, it made my heart race just a bit. Parang may maliit na connection, isang tension na di ko maipaliwanag, na nag-uugnay sa amin kahit simpleng sandali lang.
Humiga ako ng mas kumportable, ang towel ko halos kasing init na rin ng araw, at ini-stretch ko yung mga braso ko sa gilid para mas maramdaman ko yung sand at hangin sa balat ko. Ramdam ko rin yung gentle sway ng sun hat ko na nakalapag sa buhangin at ang light breeze na humahaplos sa mukha ko, at sa bawat sandaling iyon, medyo nakalimutan ko na rin ang ibang tao sa paligid.
Riel naman, nakatingin sa tubig, pero alam kong may mga moments na naka
