Luciana Cendrie
Dahan dahan akong bumangon dahil kailangan kong umuwi, remember na sa bahay niya ako dahil hindi niya tinigilan ang katawan ko
juice colored hindi man lang naawa sa pagka babae ko dahil kahit sa opisina niya dito sa mansyon niya ay talagang inangkin niya ako tapos sa sala, sa ibabaw nang hapag kainan at sa kusina hindi pina lagpas, kulang na lang don sa laundry room ay angkinin ako
kung hindi nga lang ako nagma kaawa habang umiiyak ay hindi talaga niya ako tinitigilan "where do you think your going ?" malamig nitong tanong kaya dahan dahan ko itong nilingon
nakalimutan kong na ka posas pala ang kamay ko sa kamay niya shuta, inilagay niya iyon habang nag tatalik kami, para daw exciting "tatakas ka noh ? iiwan mo na naman ba ako" malungkot nitong tanong kaya na pa titig a
