TWENTY-THREE: Be My Guest

1821 Words

Nanginginig ito. Nanghina ako at napaluha nalang din. God! Ni sa hinagap hindi ko maisip na iiyakan niya ako ng ganito. Marahil dahil masama na rin ang pakiramdam niya ngayon but still, the fact that he's crying over me and keep whispering how sorry he was, was enough for me to pull him to my embrace. “Hush....” Tahan ko sa kanya. Hinagod-hagod ko ang likod nito para tumigil na ito sa pag-iyak. He was so broken. So vulnerable. He's like a lost child. Oh, baby sorry for making you feel like this. “Im sorry.” He said many times over. Pagdating sa lalakeng to, ang bilis maglaho ng galit at inis ko. Ang bilis kong magpatawad. Ganun nga talaga siguro pag mahal mo ang isang tao. Kahit gaano ka pa niya sinaktan, patatawarin mo pa rin siya dahil mahal mo siya. Ng buong puso at kaluluwa. Maba

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD