FORELSKET

CHAPTER 1-- MIMICAKES

Seraiah Anastasia Madrigal—Saavedra’s POV

After kong grumaduate ng college, tumulong na ako sa pamilyacakes ko na mag handle ng business nila. You know? Money, money.

Hindi naman talaga ako interesado sa business na ‘yan. Mas interesado pa nga ako sap ag huhugas ng pinggan. Pero dahil kailangan, ayun, napilitan ang dyosa niyo.

Ang pamilya ko at pamilya ng aking asawacakes ay mag business parter. Kapitbisig lang ang peg? Masasabi ko ngang effective ang pag partner nila dahil walang araw na nagkakaroon ng problema ang company maliban na lang sa mga minor incidents.

Katulad dati, may nahimatay na staff dahil sa kagandahan ko. Chos.

Papunta ako ngayon sa opisina ng aking aswangcakes—I mean asawacakes pala.

Anyway, papunta na nga ako. Kasalukuyan akong naglalakad sa hallway at ito naming mga katrabaho niya eh todo tingin sa’kin. Hindi ko naman sila masisisi. Dyosa ako eh.

Nang makarating ako sa tapat ng opisina niya ay bumungad sa akin ang kaniyang secretary.

“Hi secretarycakes. You look so pale. Natatae ka ba?” biro ko sa kaniya. Nanlaki ang kaniyang mata at dali-daling umiling.

“H-Hindi po Ma’am.”

“Anyway, where’s my husband?” I glanced at the door and turn back my eyes to her.

“W-Wala po siya ngayon dito.” Aniya habang nakatungo. Hmm…. I smell something’s fishy…

“SINONG NAGDALA NG DAING DITO?!” Tanong ko sa mga naka upo sa desk.

“S-Sorry Ma’am! N-nagutom lang po kasi ako.” Ika niya ahbang aligaga na tinatakpan ang kaniyang lunch box

“Oh that’s fine.” Then I flipped my hair. “Anyway Ms. Secretarycakes or whatsoever, alam kong nandiyan ang aking asawa.”

“M-Ma’am kasi…” bumuntong hininga ako tsaka ipinagkrus ang aking braso.

“Nandiya’n si mimicakes noh?” iniangat ng secretarycakes ang kaniyang paningin sa akin.

“P-Po?”

“Mimicakes you know? Yung girl na sobrang tambok ng pwet at dede eh mukha namang si joker ang fes.” Hindi siya nakasagot. Silence means yes, so… “Do I look gorgeous?”

“O-Oo naman po..”

“Do I look sexy?”

“O-Opo..” aniya habang nanliliit ang mata.

“Do I look… confident?”

“Opo…”

“Then, why are you worrying too much? I can handle that impaktitacakes s***h jokercakes.” Pilit na ngumiti ang secretary at tsaka tumabi sa gilid. “Thank you bishh.” Ika ko tsaka siya kinindatan. Natawa naman ang gaga.

Nang buksan ko ang pinto ay bumungad sa akin si mimicakes na naka upo sa hita ng asawa ko at ito naming asawa ko ay busy sa pag ta-type sa laptop niya.

“Mimicakes! What are you doing?!” sigaw ko sa kanila. Sabay silang tumingin sa akin ngunit ibinalik ng asawa ko ang tingin niya sa monitor habang si mimicakes ay Malaki ang ngisi sa akin.

“Oh bakit? Nagseselos ka?” I flipped my hair.

“Duh? Of course not.” Ika ko tsaka lumapit sa kaniya at hinawakan ang kwintas na nakasabit sa leeg niya. “Where did you get this?”

“Your husband give me this.” Napatakip ako sa labi ko tsaka dahan-dahang nilingon si Izel.

“D-did you what?” bumuntong hininga siya at nilingon ako.

“You said that you don’t like it—”

“But that doesn’t mean you need to throw it to the garbage!”

“Excuse me? He gave me this.” Nilingon ko si mimicakes. “He didn’t throw it to the garbage.”

“But you’re a garbage.” Nanlaki ang kaniyang mata at napaawang ang bibig.

“Anyway, bibili na lang ako ng bago—”

“Here.” Nang ibaling ko ang tingin ko kay Izel ay tumambad sa akin ang rectangle na kulay itim na box habang ang kaniyang paningin ay nakatutok sa monitor.

“What’s that?” tanong ko.

“Alam kong magagalit ka kaya binili na lang kita ng bago—”

“What the heck izel!” padabog na umalis si mimicakes sa hita ni Izel at nilingon ito. “Sana ako nalang ang binilhan mo ng bago!”

“Kaya nga!” pag suporta ko kay mimicakes. Nangunot ang noo ni Izel tsaka ako nilingon.

“What the heck? Ang g**o mo.”

“Wow Izel! Ako pa talaga ang magulo? Anyway, I came here for one reason.” Muli siyang bumuntong hininga tsaka ipinatong na ang box sa ibabaw ng kaniyang table. “May reunion na magaganap ngayong Saturday with our highschool friends. Sasama ka ba?”

“No need.” Aniya at muling ilingon ang monitor at nag type.

“What?! But kailangan daw ng partner!” This cold hearted jerky jerk!

“Nonsense.” Komento niya.

“Kailangan ba talaga ng partner o gusto mol ang masolo si bunny?” napamaang ako.

“What the f**k mimicakes. Who’s bunny?” natatawang sambit ko.

“Don’t you dare laugh!” aniya habang tinuturo ako. Muli kong binalingan si Izel.

“That’s fine. Isasama ko nalang si Isaac.” Sambit ko tsaka naglakad na palabas ng opisina. Habang naglalakad sa hallway ay tinetext ko na si Isaac. Sana naman sumama siya.

Si Isaac nga pala ang friend ko. Yes, mag friends kami pero nahahalata ko na may gtusto siya sa’kin. Echoserong palaka!

TING!

Kinuha ko muli ang telepono ko at nang buksan ko ito ay bumungad sa akin ang reply ni Isaac.

Sure. :)

--ISAAC

Naks. Bilis naman talaga mag reply.