Chapter 32
Matagal na nakaupo si Isabella sa tabi ng bintana. Masyado ng mainit ang panahon. Tahimik ito nakatanaw sa malayo. Masyado ng namumula ang kanyang balat sa subrang init pero hindi nito alintana.
Alam ni Felipe ang pinag dadaanan ng kaibigan recently , kaya hindi nito ginambala ang pananahimik nito kaya matiyaga niyang hinintay.
Hindi umalis sa may bintana si Isabella hangang mag dapit hapon. Hinila ni Felipe ito sa loob ng sasakyan at iniuwi sa kanyang bahay na tinutuluyan.
Pagdating na pagdaitng ni Isabella sa nirerentahan bahay, she began to cry. Nag alala si Felipe sa pananahimik ni Isabella at pinunasan nito ang kanyang mga luha.Huwag ka nang umiyak, papangit ka niyan. Hindi ka na makikila pa ni Remuz pag nagkita kayo.”
Umiling lang si Isabella. Hindi siya susuko, pero
