Aurelia
Kanina pa ako umiiyak. Hindi ko na mabilang kung nakailang beer na ang nainom ko simula ng umuwi ako dito. How dare him call me by our endearment. Wala na siyang karapatan na tawagin akong honey. Labis niya akong sinaktan noon at ang akala ko ay naka-move on na ako. Akala ko lang pala.
Paubos na rin ang face tissue sa gilid ko dahil dukot ako nang dukot roon pamahid sa mga luha ko. World is so small. Pero sana naman handang handa dapat ako bago niya pinakita sa akin si Logan. He tried to talk to me but I never let him. Nababasa ko sa mukha niya ang lungkot kanina habang hinahabol ako pero baka paraan lang niya iyon para gaguhin ako ulit at para kaawaan ko siya. Hindi na ako maniniwala sa kaniya at mas lalong hindi na ako makikinig sa kaniya. Kinalimutan ko na siya. Masaya na ak
