NiL’s POV
“Baby!” masayang tawag sa akin ni Echo nang makapasok na kami sa room ng pansamantalang tutuluyan namin.
Oo, tutuluyan pansamantala.
Nasaan ba kami?
Nandito kami ngayon sa Tagaytay. Nag-request kasi sa akin si Echo na sana makapagbakasyon man lang siya rito since puro na lang ito work, at kailangan din niya ng stress reliever, kaya naman dito ko siya dinala.
“Grabe, ang ganda dito, Baby,” ulit niya sa akin nang buksan niya ang bintana. “Ang lamig at ang lakas pa ng hangin, hmmmm,” masaya niyang sambit sa akin na kinatuwa ko naman.
“Thank you,” at humarap ito sa akin saka ako niyakap. “Thank you for making this real for me, Nil,” mahigpit ang pagkakayakap nito sa akin.
“Para sa iyo, kung kaya kong ibigay, ibibigay ko just to make you happy, Echo,” saka
