Chapter 27
I was watching him from far. I could help myself not to get smile, like automatically happened. Alam kong hindi ito permanente— pero jung dadating iyong araw na aalis ako papalayo dahil hindi naman talaga ako. Kahit ilang beses niyang sabihin ang dahilan kung bakit niya ako patuloy na tinutulungan— pakiramdam ko may malalim pa din ang lahat. Kinabukasan, I decided to grocery today. Nabanggit ko sa kanya iyon. Sinabihan niya akong sasama siya sa'kin. Kahit ayoko, nagpumilit siya. Hindi naman sa ayokong samahan niya ako, pero baka kasi may makita pa sa'min. "Where are you going, Honey?" malambing na usal nito. Napahinto naman ako sa paglalakad dahil doon. Napalingon naman sa'min ang isang staff dahil sa pagsasalita ni Sebastian. Pansin ko kasi na sinusundan siya ng tingin ng mga babae d
- Writer
