Nakaupo lang kaming dalawa ni Enzo habang nagke-kwentuhan ng kung ano-anu. Tawanan lang kami ng tawanan sa mga ka-cornihan ng bawat isa. Hanggang sa maging seryoso na yung pag-uusap namin.
"Mamaya aalis na kami papuntang Manila. Tapos ikaw, babalik ka na rin sa Paris. Magkakahiwalay na tayo." pilit na ngiting sambit ko sa kanya.
"Yan ka na naman, eh. Diba, napag-usapan na natin 'to?" tugon niya sabay akbay sa akin.
"Oo nga pero hindi mo naman mai-aalis sa'kin ang malungkot. Syempre, masyado na akong na-attached sa'yo. Mahirap nang lumayo." malungkot na sambit ko at yumuko ng bahagya.
"Alam mo, hindi ko alam kung malulungkot ako o kikiligin dahil sa mga sinabi mo. Ang sweet mo kasi masyado, hehehe." natatawang sabi niya.
"Sige, tumawa ka lang. Nalulungkot na nga ako dito, natutuwa ka p
