CHAPTER 7
Shaira's Pov.
Niyakap ako ni Axel habang umiiyak.
Pakiramdam ko gumaan ang pakiramdam ko ngayon ng na kwento ko sa kanya.
“Tahana wag ka ng umiyak.”Wika ni Axel sa akin habang pinunasan niya ang aking mga luha.
“Kain ka para ihatid na kita sa inyo.” Aniya niya sa akin.
“Salamat Axel sa pag intindi sa akin.” Sagot ko naman
Naghanda na kami dalawa para bumalik na sa Manila.
“Ano okay ka na ba? Hindi na ba masakit ulo mo?” Tanong ni Axel sa akin.
“Oo wala na hindi na masyado masakit ulo ko.” Sagot ko sa kanya
“Tara na.” Wika ni Axel
Sumakay na ako sa loob ng sasakyan at saka inayos ang seatbelt sa gilid ko.
Pinaandar ni Axel ang sasakyan saka pinaktabo na ito.
Binaybay na namin ang daan para makabalik na kami sa Manila.
Tahimik lang ako naka upo at nakatingin sa lab
