Isinara na ang pinto ng operating room. Cassie stared at those doors, feeling lost. Hindi pa rin kasi binubuka ni Edrian ang mga mata nito. Not once during the ambulance ride. He hadn't talked to her again, hadn't squeezed her fingers. As in hindi na talaga ito tumutugon sa mga haplos niya na tila wala na itong buhay.
Tiningnan niya ang sariling mga kamay. His blood had dried on her. She should go wash it off. Nagsimula na naman kasing manginig ang mga daliri niya.
"Cassandra."
Napapitlag siya nang marinig niya ang boses ng kanyang ama, ngunit hindi niya nilingon ito. "A-ayaw na nila akong papasukin sa loob."
Of course, she knew she couldn't go in a major surgery. Hindi katulad no'ng sa kanya na minor surgery lang kaya nakapasok sa OR si Edrian. Logically, she understood that, but logi
