“Where the hell are you?” Nailayo ko nalang sa tenga ko ang cellphone ko dahil sa lakas ng sigaw ni Kuya. Ayoko sana siyang tawagan pero mas lalong ayoko namang mag-alala pa sila Mommy sa akin. Kahit ganito ang nangyayari sa amin at sa buhay ko ay ayoko namang habang buhay na magtanim sa kanila ng sama ng loob. They are still my family and they are the people who accept and loved me, despite me being the payment of my parents sins. "I am okay. I just need to think and breathe for a while.” “Hoy, Freda ano walang hangin dito sa Manila? I already told you to rest and stay in the US with mom. Why is it too hard for you to leave——“ “I’m fine, Kuya.” Putol ko sa kung anumang sasabihin niya pa. He and mom already suffered enough for me. I don’t want them to get involve on my personal

