Chapter Eighteen
Clare’s P.O.V.
NAKAUWI na kami sa kanya-kanya naming bahay. Kasalukuyan na rin kaming nagpapahinga ni Irvin at napagdesisyunan niyang dito sa kwarto ko tumambay.
Habang nakahiga ako at nagce-cell phone, hindi ko maiwasang isipin ang nangyari kanina. Ang banggaan namin, ang pagdidikit ng aming mga balat, at ang pagtakbo ko kanina palayo sa kanya. Akala ko, kaya ko nang mag-hi sa kanya. Akala ko, kaya ko na siyang tingnan sa mga mata. Hindi pa rin pala.
Hay, Clare, puro na lang ba tayo akala?
Okay, maybe not now, but I will try my best para makalimutan ko siya; para naman hindi masayang ang ipinunta ko sa States. Siguro, una kong dapat kong gawin ay ’wag kabahan ’pag napapalapit ako sa kanya. Kailangan ko ring sanayin ang sarili ko na huwag masaktan o tumibok ang mabili
