HINDI namamalayan ni Ira na umaagos ang luha niya habang binabasa ang sulat ng kanyang ina bago pa ito pumanaw.
Anak,
Sa oras na makarating sa iyo ang sulat na ito, baka hindi mo na ako makita. Ngunit bago ako magpaalam sa ibabaw ng mundo, gusto kong malaman mo ang katotohanan tungkol sa iyong pagkatao. Ayokong baunin hanggang sa hukay ang lihim na iyon. Alam kong karapatan mo na malaman ang katotohanan. Humihingi ako ng kapatawaran kung umabot pa sa ganitong pagkakataon bago ko masabi sa iyo ang totoo.
Hindi kami biniyayaan ng daddy mo ng anak pero nagpapasalamat kami sa Diyos dahil dumating ka sa buhay namin. Paano ka nga ba napunta sa amin?
Tatlong taon na kaming kasal ng daddy mo at wala pa ring anak nang minsang umuwi kami sa Albay dahil namatay ang mga biyenan ko sa isang akside
