ISANG linggo na ang nakakalipas pagkatapos bumulalas sa harapan nila ang lihim ng nakaraan. At sa bawat araw na nagdaan, walang sandali na hindi umiyak si Nicole. Alam niya sa puso niyang wala siyang galit para kay Glenn. Naniniwala din siya dito nang sinabi nitong hindi nito alam na magkapatid sila. Pero naiipit siya sa pagmamahal niya para dito at ang awa sa Ate niya. Mas minabuti niyang huwag na munang magpakita dito. Ngunit, araw araw din ay palagi itong nagpupunta sa bahay nila o kaya naman ay tumatawag. Pero hindi niya ito hinaharap.
"Anak," Anang Mama niya. Naroon sila sa dining table at naggagabihan ng mga sandaling iyon.
"Po?"
"Bakit hindi mo kausapin si Glenn?" tanong nito.
Bumuntong-hininga siya, pagkatapos ay umiling. "Hindi ko po siya kayang harapin." Malungkot niyang paha
