Morning came and Rea was right about what she said last night. Sarah wanted to resign in that company. And all I did was to convince her not to.
“Sarah, mapag-usapan naman siguro ang kagabi. Matagal ka na sa kompanyang iyon.” I said while I followed her to her room.
“Ayoko na rin naman doon, Zel. Gusto ko muna magpahinga, like travel.” She explained. Pero nanliit ang mata ko.
“Sarah, puwede ka naman mag leave eh, for a week.” Umupo ako sa kama niya at pinagmasdan siyang nanghahalukat. Gagawa pa kasi siya ng resignation letter.
Nilingon niya ako. “Ayokong makita ang gagong ‘yun! Lasing ba siya para gawin niya sa akin ‘yun!” Asik niya at nang makita ang hinahanap na bond paper ay inilagay niya sa may printer at umupo paharap sa computer. Seriously?
But I even don’t know what happen
