I dialed Sarah’s number while running towards the hospital. Hindi ko alam kung sinundan ba niya ako o hindi.
“Uy, gaga! Ba’t mo pinatay ang tawag, iyak ng iyak ang anak mo!” Sarah answered at narinig ko pa ang iyak ng anak ko sa kabilang linya.
Hinihingal ako habang paakyat sa ikalawang palapag.
“I’m sorry, Zachary is here!” I said in horror. Narinig ko ang pagsinghap niya.
“Saan ka ba? Tumatakbo ka ba?” concern nitong tanong.
“Papunta na ako diyan,” sambit ko at napahawak pa sa may railings dahil sa pagod.
“Wala kami sa kwarto ni Zellor, nasa canteen kami!” sambit nito na ikinatigil ko. Napatingin ako sa likuran ko and I saw Zachary. I immediately end the call at naisapo ko sa dibdib ko ang phone ko dahil sa kaba.
“Why are you running?” He asked, confused was on his eyes. I
