Kabanata 20

1905 Words

Kapag nagmahal ka ng patago, masasaktan ka rin ng hindi kumikibo. Laglag ang balikat ko nang makauwi sa bahay. Para akong zombie kung maglakad. Good thing, no one was their when I got home. Hindi ko alam kung nasaan sila, pero thankful ako na hindi nila ako nakitang ganito. I don't want them to worry, and I don't want kuya to punch his bestfriend for making me cry. Alam kong magagalit si kuya kapag nalaman niyang broken hearted ako dahil sa kaibigan niya. Problema ko ito, namin. Their friendship is out of the issue. Tamad kong ibinagsak ang sarili sa aking kama. Para akong tanga na nakatitig sa puting kisame. My tears started to fall, and my heart is shattering into pieces again. Ang sakit, sobra! I am hurting, but there's no one else to blame but myself. He maybe the reason, but he d

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD