(Ruther’s POV)
Matapos naming kumain ay nagpatuloy kami sa pinapagawa sa amin ni Angel. Nakakapagod man pero na naig sa amin yung pagkakaisa lalo na yung matatapos ang iisa naming hangarin.
Makalipas ang ilang oras ay natapos na naming yung gawawin sa araw na iyon.
“Thank you Sir Ruther sa pagtulong sa amin.” Masayang saad ng manager habang pinunpunasan ang pawis nito.
Ngumiti naman ako at nagsabi habang kinakamot ang aking ulo. “Dapat nga po ako ang magpapasalamat sa iyong lahat.” At bigla silang tumingin sa akin. “Ang swerte po ng magiging kasintahan mo Sir Ruther.” Pangitiing sabi ng matandang babae na siyang kasama naming sa paglalakad.
“Tama po kayo diyan.” Dagdag pa ng manager na kasama namin.
Kinuha ko naman ang susi ng aking sasakyan at inayaya silang sumakay. “Papunta rin p
