Chapter 57

1128 Words

“Iniwan ko naman ang number ko sa’yo. Pwede naman tayong magtawagan araw-araw,” wika niya habang mahigpit akong nakayakap sa kaniya. Pati si Ma’am Vanessa ay naluluhang nakatitig sa amin. Wala sina Sir Rafael at Raevan dahil may trabaho. Umiling ako habang lumalandas ang luha. Napamahal ako ng sobra kay Mona kahit sa maikling panahon pa lang. Para bang hindi ako sanay na aalis na siya. Sanay na ‘ko sa presensya niya. Nagpaalam siya kagabi kay Ma’am Vanessa na hindi na babalik at doon na lang magtatrabaho sa kanila. Sinamahan lang ako ni Raevan kagabi dahil kagabi pa ako umiiyak. Nalaman ko kasing ngayong umaga siya aalis. Naninikip ang dibdib ko habang walang tigil sa pag-iyak. Hirap na hirap si Raevan sa pagpapatahan sa’kin kagabi. Tumahan lang ako no’ng pinayagan niya akong tabi kami n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD