Chapter 29
Limang taon ang nakakaraan…
“Mabuti naman at nakahanap na tayo ng maa-apply-an. Biruin mo… sa’n-sa’n na tayo napadpad… ni isa walang hiring,” bulalas ni Mona at nagpunas ng pawis. Nakakapagod ngang maghanap ng trabaho.
Sa haba ng nilakad namin ngayong araw ay kung saan-saan na nga kami napunta. Sinubukan na namin sa mga kalendirya pero walang bakante. Kahit sa mga maliliit na grocery store, wala rin. Sa isang lugawan sana, kaya lang ay isa lang daw ang kaya nilang kunin. Ayaw naman namin ni Mona na maghiwalay. At gusto naming magkasama kami sa trabaho.
Halos isang linggo na rin noong tinakwil ako sa amin. Wala akong natapos kaya mahirap makahanap ng trabaho. Mabuti na lang at nariyan si Mona. Hindi man kami magkadugo ay tinulungan niya ako noong naliligaw ako at walang masil
