About a staredown

CHAPTER 2

Chapter 2

Deanna Point of View

"s**t! Nag-staredown ako kay Jema." I said.

"Stop cursing, there are recorders." Ate Maddie said.

"Sorry."

Nang matapos ang interview ay umuwi na kami sa dorm. Hindi ako makapali, kanina pa ko nag-iisip kay Jema.

"Wong maupo ka nga, kanina ka pa lakad nang lakad." Saway sakin ni ate Bea.

"Eh kasi naman ate Bea may iniisip ako." I said and sit down.

"Ano? Mula ng matapos ang interview, hindi kana mapakali." Ate Bea said.

"guilty lang yan sa ginawa niya kay Jema." Singit ni Ponggay.

"Bakit? Ano bang ginawa mo kay Jema?" Takang tanong ni ate Bea.

"Ini-staredown niya kanina si Jema." Sagot ni ate Jho na nasa tabi ni ate Bea.

"Ah . . Edi mag-sorry ka kung nagi-guilty ka." Ria said.

"Oo nga." Dani said.

"Hindi ko nga close yun eh, isa pa hindi ko alam ang number niya. Wala naman kaming connections." I said in a sad voice.

"Bakit gusto mo ba magkaron?" Nakangising tanong ni Syd.

"Hindi. Gusto ko lang mag-sorry sa kanya pero hindi ko alam kung paano."

"Diba teammate sila ni ate Jia? Tanungin mo si ate Jia kung alam niya number ni Jema tapos hingin mo kapag alam." Ponggay said.

"Tama, galing mo talaga, Pongs." Sabay hampas sa balikat niya. "Thank you."

Nilabas ko ang aking phone at tinext si ate Jia.

To: ate Jia

Hi ate Jia.

[Sent: 8:02 PM]

"Akyat na ko guys, paki-tawag nalang ako kapag kakain na."

Tumango naman sila. Tumungo na ko sa aming kwarto ni Ponggay, si Pongs teammate ko eh.

From: ate Jia

Anong kailangan ng wongskie ko?

[Received: 8:05 PM]

To: ate Jia

Grabe ka naman ate Jia, may kailangan agad?

[Sent: 8:07 PM]

From: ate Jia

Sus, alam kong may kailangan ka. Tell me na.

[Received: 8:10 PM]

Kilalang-kilala talaga ako ni ate Jia, sabagay siya kasi ang mentor ko.

To: ate Jia

Ate may number kaba ni Jema?

[Sent: 8:12 PM]

From: ate Jia

Meron, bakit?

[Received: 8:15 PM]

To: ate Jia

Ate pwede ko ba mahingi? Na-staredown ko kasi siya kanina. Nagi-guilty ako, gusto ko mag-sorry sa kanya.

[Sent: 8:17 PM]

From: ate Jia

Mamaya ko nalang ibibigay, hahanapin ko pa eh. Wait muna lang text ko.

[Received: 8:20 PM]

Yesssss!!!!

Jema Point of View

Umiiyak ako habang nakayakap kay Joy at Mylene. "Tama na Jema, hindi mo kasalanan na natalo tayo."

"Kasalanan ko yun." Umiiyak kong sabi.

"Stop crying na, Jema. Hindi mo kasalanan yun, kasalanan nung Deanna Wong yun." Rinig kong sabi ni Fhen kaya napatingin ako dito.

"Bakit sinisisi mo si Deanna Wong sa pagkatalo natin?" Kunot noong tanong ko at pinunasan ang aking luha.

"Nung nag-staredown siya sayo, bigla kang nawalan ng gana sa laro." Sabi nito.

"Binawian ko siya at hindi totoo yan sinasabi mo, hindi ako nawalan ng gana." Sabi ko sabay taas ng aking kilay.

"Basta kasalanan ni Deanna Wong kung bakit tayo natalo, akala mo naman maganda." sabi nito sabay cross arms.

"Fhen!" Pinanlakihan ng mata ni Joy si Fhen.

"Why? I'm just telling the truth." Sabi ni Fhen.

"Walang may kasalanan kung bakit tayo natalo kaya wag mo idamay si Deanna Wong sa pagkatalo natin sa laro." Mylene said.

"Tama si Mylene." Sabi ni Eli.

"Kasalanan ni Deanna yun, dahil sa kanya hindi tayo nakaabot ng finals. Kasalanan ni Deanna kung bakit hindi tayo magcha-champion." Fhen said.

Shit! Nakakapikon na ang ugali ni Fhen. "Fhen pwede ba! Walang may kasalanan kaya shut up your mouth."

"Whatever!" Lumabas na ito ng kwarto.

"Hayaan muna si Fhen, Jema. Badtrip lang yun dahil ini-staredown ka ni Deanna." Mylene said.

Tumango ako. Ininom ko ang tubig na inabot sakin ni Eli at humiga na sa aking kama. Mamimiss ko ito, mula bukas sa ibang dorm na ko tutuloy.

Aalis na ko bukas sa dorm na ito at lilipat na sa dorm ng creamline. Bukas hindi na ko part ng adamson, bukas creamline na ang team ko.

Mamimiss ko ang teammates ko . . .

THANK YOU FOR READING MY STORY