Chapter 30
1042 Words
Don Eduardo de la Peña Place
Nakarinig siya ng tawag mula kay Emmanuel na siyang Ama ni Tyler tumawag ito para makausap siya. Pinalam din siya nito na papunta na sila sa bahay nito. madaling araw iyon. Masayang masaya si Iya ng ibalita niyo ihahatid nila doon si Zeth para hindi matunton ni Lucas. Ngunit nalulungkot ito sa sinapit ng bata at sa matandang nag alaga dito pansamantala. Ang ginang ay doon na rin niya pinatira hindi para maging katulong o yaya ni Zeth kundi para magpagaling. Nalaman kasi nilang May sakit pala ito sa puso. Mabuti na lamang ay naihatid pa niya si Zeth sa hacienda ng mga de Villa.
"Kumpare!" maiyak iyak ito nang makita si Zeth karga karga ito ni Tyler habang nasa tabi naman nito Si Sab,
" iha, iho maraming salamat sa pag aalaga sa apo! kahit-"
" huwag po ninyong isipin iyon napamahal na po sa amin ang bata at ayaw po naming mapahamak siya uli!" wika ni Tyler. hinawakan naman niya sa kamay si Sab,
"iha salamat at dumating ka sa buhay namin ngayon ay nabigyan na ng tamang katauhan ang apo kong si Zeth." wika nito sa kanya
" wala po iyon! dapat lang Pong naitama ang lahat."
"tama ka! hali muna kayo sa loob at napakalamig sa labas." nasambit nito
ikinuwento nila ang nangyari nga kay Zeth hayaan niyo at aasikasuhin ko ang lahat para maipkulong natin ng dalawang iyon! Bukas na bukas ay lalakad ako sa kilala kong abogado!" wika nito na labis n ang pangamba. Dito din nila napagkasunduan na ilihim ang lahat nangyari ngayon. Dito muna namamalagi ang dalawa para hindi matunton ni Lucas.
"Napakasama niya hindi dapat lumaki sa poder niya ng apo ko! At Tyler, iha, ipangako niyo sana sa akin. Sana" huminto ito s pagsasalita at kinuha ang kamay ng dalawa
" Nais ko sana na mawala man ako sa mundo ay kayo ang nakagisnang magulang ni Zeth.!" paki usap nito
"Opo, huwag po kayong mag alala.! Anak ko po si Zeth at hindi po iyon mababago ni Lucas!." Buong tapang na pahayag ni Tyler sa dating biyenan.
" oh siya dito na kayo magpalipas ng magdamag." mag aalala dos na din kasi iyong ng madaling araw kung uuwi pa sila ay baka makatulog pa si Tyler sa daan.
" sige po, tito sa amin po muna tatabi si Zeth at mamimis ko po siya"
" maaari, walang problema!" wika nito
" nang ilalapag na sana ni Tyler ang bata ay nagising ito."
" papa? iiwan niyo po ba ako dito?" inosenteng tanong neto
" opo baby, dito kasi hindi ka makukuha ni-" hindi niya natuloy ang sasabihin dahil si Zeth ang nagdugtong nito
"those monsters pap, bad sila. hindi po ako naniniwala na siya po ang papa ko! ikaw po ng papa ko diba?" wika nito na lumuluha ang mga mata at mahigpit na nakayakap sa kanya. "
"opo baby, ako lang ang papa mo! ngayon matulog ka na muna ha.!"
" opo!" at natulog na ito
Si Sabrina naman ay agad na nakatulog halatang pagod ito sa nangyari sa kanya at sa byahe nila.. sa isip isip ni Tyler sana matapos na ang lahat ng ito para hindi na mahirapan ang lahat. Nagulo kaming lahat simula ng bumalik sa buhay niya si Lucas! Nakatulugan niya ang pag iisip na iyon. Kinaumagahan ay nagising si Tyler wala ang dalawa sa tabi niya! Bumangon siya para hanapin ang mga ito, mamaya pala uuwi kami dahil dahil dadating si Jerick imbes na matulog sana uli ay bumangon siya para maghilamos.
Pero nadatnan niya doon si Sab nakaupo ito sa sahig ng inudoro pero nakapikit ang mata ginising niya ito
"Sab masama ba ang pakiramdam mo?." gising niya dito
" hi-hindi naman gaano Tyler, nahihilo lang ako baka dahil madaling araw na tayo nakatulog kagabi." wika nito at tumayo na!
"si Zeth nasaan pala?" tanong nito
"nasa dalawang lolo niya!" wika niya habang naghilamos ng mukha.
" ganun ba? pwde pala kitang masolo niyan" nangingiting bulong ni Tyler kay Sab. " solohin mo mukha mo ikaw talaga Tyler," lalabas sana si Sab sa pinto ng banyo ngunit iniharang nito ang ang malaking katawan niya sa pintuan, " Tyler, dalawang Linggo na akong delayed,!" walang emosyon na wika ni Sab!
" talaga? hmmm baka-?"
" asa ka, hindi pa iyon mabubuo, dalawang araw ka pa lang nagtanim ng punla! ano yon halaman? na na 2 to 3 days? tumubo na agad?"
" aba , Sab malay ko Ikaw ang May Matres hindi naman ako!"
" malay mo naman diba? sa susunod na araw May dalawang dahon na iyan!" wika nito na yakap yakap si Sab! Nang may naalala ito.
" pero diba ng pangalawang Linggo mo dito ginahasa mo ko!?" nagbibiro ng sambit ni Tyler kay Sab
" ang kapal mo ha! Pwde ba?! tigilan mo ako Tyler, gusto ko na sana umuwi alam mo na wala pa tayong ligo, nangangati na ang katawan ko." reklamo nito
" hays, ano ba yan kahit quicky lang sana, hinalik halikan niya sa batok!" humarap si Sab sa kanya nang handa na sanang halikan ito ni Tyler ay agad bumukas ang pintuan ng kwarto nila. bumulaga doon si Zeth!!
" papa! lolo said you get up now! and---" tila May nais itong idugtong. Lumapit ito kay Sab. Nagpa-cute ito sa kanya at
" narinig ko po sila nag usap.. Tita Sab, pwde ba ikaw na lang ang mama ko?" malambing nitong wika na maluha luha pa ang mata, nilapitan ito ni Tyler at pinakandong sa kanya bumulong ito sa bata pero malakas naman kaya naririnig parin ni Sab.
" magpapakasal kami para siya na ang mommy mo! pero secret lang natin ito ha!" mukhang kinilig naman ang bata!
"really papa? " nagtakip ito ng mukha at nanlaki ang mga mata
" then you well be making me a baby brother! Waaahh!" at lumabas ito na magtatalon. Nagkatitigan naman ang dalawa. Pumalakpak si Tyler na nakatingin sa kanya
"narinig mo naman diba?" at lumabas ito ng silid na sumisipol pa!!! napahawak naman si Sab sa ulo niya!!
" mukhang magiging totoo ang baby ah!. sana nga" dasal ni Sab, dahil noong una hindi niya ito naingatan sana ngayon pagbigyan na siya ng tadhana!
"
- Writer
