--SUMMER RAYNE’s POV—
Hindi ako umuwi sa bahay kahit na sumapit ang gabi. Nagpakuha lamang ako ng puting blanket kay Hans at nagpatuloy lang sa pagpipinta. Nakatulong ang nakakalat na poste ng ilaw sa paligid at pati na rin ang bilog na buwan. Nilunod ko ang aking sarili sa pagpipinta upang hindi maalala ang mga nakita.
Nang mapagod ay umupo ako sa pinong buhangin at sumandal sa malaking bato. Hinila ko hanggang balikat ang puting kumot at tumulala sa karagatan. Ang tunog ng mga alon nito ay siyang nagpakalma sa akin. Hanggang sa hindi ko namalayan na nakatulog na ako roon.
Nabalikwas na lamang ako nang ma-realize kung nasaan ako at unti-unti ng sumisilay ang araw. Ngunit nang bumangon ako ay napapikit ako dahil sa kirot ng aking ulo. Bahagya ring mainit ang aking paghinga at nakaram
