Chapter 4
1269 Words
Troy POV
Pagkatapos kong paalisin sina Roger at ang mga kasama niya, nanatili akong nakatayo sa hallway ng ilang segundo.
Hindi ko alam kung bakit ko ginawa iyon.
Madali lang sana para sa akin na hindi makialam. Sanay naman ako na may mga ganung eksena sa school. Pero nang makita ko kung paano nila tinutukso si Cathy…
Hindi ko napigilan ang sarili ko.
Napabuntong-hininga ako.
Hindi dapat ako nakialam.
Kung may makakita sa amin, siguradong kung ano-ano na naman ang iisipin ng mga tao.
Naglakad na ako papunta sa locker area nang biglang may tumapik sa balikat ko.
“Troy!”
Paglingon ko, nakita ko si Marcus, isa sa mga miyembro ng Seven Pillars.
“Bro, nakita ka namin kanina,” sabi niya habang nakangisi.
“Anong nakita?” tanong ko.
“Ikaw na ipinagtatanggol si Cathy,” sagot niya. “The tabachoy girl.”
Napakunot ang noo ko.
“Watch your mouth,” malamig kong sabi.
Biglang natahimik si Marcus pero hindi nawala ang ngisi niya.
“Relax, bro. Curious lang kami,” sabi niya. “Ano ’yon? May something ba sa inyo?”
Napailing ako.
“Wala,” maikli kong sagot.
“Sure?” pang-aasar niya. “Kasi kung makatingin ka kanina parang—”
“Marcus.”
Tumigil siya sa pagsasalita nang marinig ang seryoso kong boses.
“Drop it.”
Sandali siyang natahimik bago napataas ang dalawang kamay.
“Alright, alright,” sabi niya. “Chill.”
Tumalikod na siya at naglakad palayo.
Pero bago siya tuluyang umalis, lumingon pa siya sa akin.
“Pero bro,” sabi niya, “ingat ka.”
“Kasi sa school na ’to… mabilis kumalat ang tsismis.”
Tahimik akong naiwan sa locker area.
At hindi ko maiwasang isipin,
Paano kung tama siya?
Cathy POV
Natapos ang klase namin nang hapon at naglakad na kami ni Anna palabas ng classroom.
“Cathy, sinasabi ko sa’yo… may something talaga!” paulit-ulit na sabi ni Anna habang kinakalabit ang braso ko.
Napatawa ako.
“Ano ka ba, Anna. Naaawa lang ’yon sa akin,” sagot ko.
“Hello? Si Troy ’yon! Hindi ’yon basta-basta naaawa sa tao,” sagot niya.
Hindi na lang ako sumagot.
Sa totoo lang… kahit ako naguguluhan din.
Bigla na lang siyang lumitaw at ipinagtanggol ako. Samantalang kanina lang, sinabi niya sa akin na kalimutan ko na ang nangyari sa amin.
Habang naglalakad kami sa school grounds, napansin kong maraming estudyante ang nagkukumpulan malapit sa parking area.
“Ano meron?” tanong ni Anna.
Lumapit kami nang kaunti para makita.
At doon ko siya nakita.
Si Troy.
Nakasandal siya sa isang itim na sports car habang kausap ang ilang lalaki, malamang mga kasama niya sa Seven Pillars.
Halos lahat ng babae sa paligid ay nakatingin sa kanya.
“Grabe… ang guwapo talaga niya,” bulong ni Anna.
Hindi ko maiwasang mapangiti.
Pero biglang napalingon si Troy sa direksyon namin.
Nagtagpo ang mga mata namin.
Sandali siyang natigilan.
Parang may kung anong nagbago sa ekspresyon ng mukha niya—parang hindi niya inaasahan na makikita niya ulit ako.
Pero bago pa ako makaiwas ng tingin…
May isang babae ang biglang lumapit sa kanya at yumakap sa braso niya.
Maganda. Payat. At halatang sosyal.
“Babe,” sabi nito habang nakangiti.
Biglang nagkagulo ang mga babae sa paligid.
“Troy’s girlfriend!”
Nanatili akong nakatayo habang pinapanood sila.
Napahigpit ang hawak ni Anna sa braso ko.
“Cathy…” mahina niyang sabi.
Pero ngumiti lang ako.
“See?” sabi ko. “Sabi ko naman sa’yo.”
“Hindi niya ako type.”
At kahit nakangiti ako…
may maliit na parte ng puso ko ang parang biglang sumakit.
Cathy POV
“Halika, girl. Kain na lang natin ’yan. Huwag ka nang malungkot,” aya ni Anna habang hinihila ako sa braso.
Napangiti ako kahit alam kong alam niya ang nararamdaman ko.
“Hindi ako malungkot,” sagot ko.
Tumaas ang kilay niya. “Sure ka?”
Hindi na ako sumagot. Sa halip, hinayaan ko na lang siyang hilahin ako palabas ng school.
Nagpunta kami sa isang fast food chain malapit sa campus.
Pagpasok pa lang namin, agad akong dumiretso sa counter.
“Isang malaking burger meal, dalawang fried chicken, large fries… at chocolate sundae,” sabi ko sa cashier.
Napailing si Anna habang nakatingin sa order ko.
“Girl, kaya mo bang ubusin ’yan?” tanong niya.
Ngumiti ako. “Watch me.”
Pagkatapos naming umorder, umupo kami sa isang mesa sa gilid.
Maya-maya dumating na ang pagkain.
Hindi na ako nag-aksaya ng oras at agad kumagat sa burger ko.
“Alam mo,” sabi ni Anna habang kumakain ng fries, “kung ako ang nasa lugar mo, baka umiyak na ako.”
Napatawa ako habang ngumunguya.
“Ano ka ba,” sabi ko. “Hindi naman siya ang huling lalaki sa mundo.”
“Pero siya si Troy,” sagot niya.
Uminom ako ng Chuckie bago ngumiti.
“Exactly,” sabi ko. “Troy lang siya.”
Pero sa totoo lang…
Habang kumakain ako ng fries, hindi ko maiwasang maalala ang mga mata niya kanina sa parking lot.
At kung bakit parang may kung anong naramdaman ako nang makita ko siyang may kasamang ibang babae.
Habang kumakain kami ni Anna, unti-unti ring gumagaan ang pakiramdam ko.
“Alam mo, girl,” sabi ni Anna habang sinusubo ang fries, “kung ako si Troy, hindi kita pakakawalan.”
Napatawa ako.
“Drama mo naman,” sabi ko habang kumakain ng chicken.
“Hindi ah! Totoo,” depensa niya. “Maganda ka kaya.”
Napatingin ako sa kanya.
“Maganda?” ulit ko.
“Oo naman,” sabi niya na parang obvious lang ang sagot. “Cute ka, mabait ka, at saka… masaya kang kasama. Hindi lang marunong tumingin ang ibang tao.”
Napangiti ako nang bahagya.
“Salamat,” sabi ko.
Maya-maya, habang kumakain ako ng sundae, biglang tumunog ang phone ko.
May bagong notification.
Mula sa unknown number.
Napakunot ang noo ko.
Binuksan ko ang message.
“Stop telling people about last night.”
Napatigil ako sa pagkain.
“Girl, bakit?” tanong ni Anna nang makita ang reaksyon ko.
Dahan-dahan kong ibinaba ang phone ko sa mesa.
“Tingnan mo ’to,” sabi ko.
Kinuha ni Anna ang phone ko at binasa ang message.
“Grabe naman!” inis niyang sabi. “Sino ba ’to?”
Tahimik akong nakatingin sa screen.
Kahit walang pangalan…
Alam ko kung sino ang nagpadala ng message na iyon.
Si Troy.
Cathy POV
Napabuntong-hininga ako habang nakatingin sa message.
“Grabe naman siya,” inis na sabi ni Anna habang ibinabalik ang phone ko. “Parang akala niya ikinakalat mo sa buong school!”
Napailing ako.
“Hayaan mo na,” sabi ko habang kinukuha ulit ang fries. “Hindi naman ako nagsasabi kahit kanino.”
“Pero nakakainsulto pa rin!” sagot niya.
Ngumiti lang ako.
Sa totoo lang… hindi naman ako galit.
Ganun talaga siguro kapag sikat ka at maraming nakatingin sa’yo. Kailangan mong protektahan ang image mo.
Kinuha ko ang phone ko at nag-type ng reply.
“Relax. Hindi ako gano’n.”
Ilang segundo lang…
Nag-reply agad.
“Good.”
Napangiti ako.
Ang tipid talaga niya mag-message.
“Si Troy nga?” tanong ni Anna habang nakasilip sa phone ko.
Tumango ako.
“Ang yabang niya,” sabi niya.
Napatawa ako.
“Hayaan mo na,” sabi ko. “At least nag-message siya.”
“Girl! Threat ’yon, hindi lambing!” reklamo niya.
Napailing ako habang kumakain ng sundae.
Pero habang tinitingnan ko ulit ang message niya…
Hindi ko maiwasang mapangiti.
Kasi kahit papaano,
Iniisip pa rin niya ako.
- Writer
