Isabella Point of View
Inihatid ako ni Kristoff sa apartment ko pagkagaling naming sa ospital. Huminto pa nga siya sa may prutasan para bilhan ako ng mga prutas. At isa pa gusto pa niya akong ipa-confine kung hindi ko lamang siya kinulit na okay ako.
“Maraming salamat, Kristoff,” sabi ko sa kanya nang maka-upo ako sa upuan. Ipinagpasalamat ko na malinis ang apartment ko kung hindi naku baka sabunutan ko ang sarili ko sa kakahiyan.
“Are you sure na okay ka lang dito? It seems that you are alone here, kung sa hospital ay may mag-aalaga sa’yo,” sabi niya.
Ngumiti ako sa kanya, “Okay lamang ako, hindi ako baldado may pasa lamang ako pero hindi ako baldado, okay. Sige na at maggagabi na, mag da-drive ka pa diba?” sabi ko sa kanya.
Huminga siya ng malalim, “ hmmm okay k
