MILLICENT'S POV
Pasko noon ng malaman namin ni Starth na magkapatid kami at ngayon bisperas na ng bagong taon pero hindi pa rin kami nag-uusap. Parang may napakakapal na pader ang siyang namamagitan sa amin. Hindi kami nag-away pero kung umasta kami sa isa't isa'y daig pa namin ang nag-away.
Walang tinginan.
Walang ngitian.
Walang imikan.
Para bang isa kaming estranghero sa isa't isa.
Sa tuwing magkakasalubong kami, ni ang tumingin sa isa't isa ay hindi namin magawa.
Sa tuwing oras para kumain, laging nagpapahuli si Starth o kung minsan nagpapahatid nalang ng pagkain.
Sa tuwing sisilip ako sa bintana at naabutan siyang naroroon ay nagpapaunahan pa kami sa pagsara ng mga bintana. Hindi tulad noon, bago namin malaman ang katotohanan na inaabot kami ng magdamag sa pagkukwentuhan s
