MILLICENT'S POV
Hindi mapalis ang ngiwi ko habang nakatingin kay Pialv. Naiirita na rin ako sa paraan ng pagtingin niya sa akin, para bang anumang oras ay iiyak siya sa hindi ko malamang dahilan. Pasinple akong lumingon sa likuran ko, wala na roon si Starth, tama lang naman iyon.
"Iyon ay dahil ginugulo mo ang isip ko." Sagot niya.
Lalo akong napangiwi. "Ahhhh ngayon kasalanan ko pa? Kasalanan ko pang pabago-bago ang isip mo? Na magulo iyang utak mo?"
"I-I... just----" hindi niya tinapos ang sinabi niya sapagkat kumaripas na naman siya ng takbo papalayo. Ginugulo lang ni Pialv ang isip ko. Puputok pa ata ang nga ugat sa utak ko dahil sa ginagawa niya.
Napakamot ako sa noo ko. "Pialv bumalik ka dito!" Wala akong nagawa kung hindi ang sundan siya. Wala naman na akong plano pang maki
