Mhelcah's POV
Kahit na nahirapan akong maglakad ay pinilit kong pumasok sa banyo para maligo. Nagbabad ako sa bathtub hanggang sa naginhawaan ang pakiramdam ko.
Lumabas ako at nakita ko na kararating lang ni Ate Nemi. Nagpresenta akong ako na ang magluluto nang agahan namin. Pasalamat naman ako dahil pumayag siya. Hindi pumunta dito si Simon. Simula kahapon ay hindi siya dumalaw.
"Bakit ka naman niya dadalawin?" Tanong ko sa sarili ko. Oo nga naman, bakit nga ba? Kinakausap ko na naman ang sarili ko. Ngayon ako nagkaoras na ikotin ang buong bahay.
Maganda ang bahay ngunit nakakalungkot dahil mag-isa lang din ako. Mas gusto ko doon sa bahay nila dahil marami akong puwedeng kausapin. Pumunta ako sa likod na bahagi nang bahay. Naisip ko magtamin kaya ako dito.
"Mhel! Nandito ka lang pala
