Deliciously Cursed

Chapter 6

"Huwag mo akong iwanan, pakiusap ...mahal kong Ina."

Natigilan bigla si Alexiel.

"Dito ka lang..." mahinang pagtangis nito. "Natatakot akong mag-isa..."

Alexiel just sat there, speechless. With a huge hole in his heart he cannot seem to fill for a thousand years.

Hearing Liliana's cry, asking her dear mother to stay.

But then, a devilish grin curved on the corner of his lips.

Ina?

Pagak siyang natawa. Bumaba ang kanyang tingin sa mga kamay ni Liliana, na kanina pa kapit na kapit sa matipuno niyang braso.

"Hindi ko alam, malaki rin pala ang biceps ng nanay mo?"

Kinalas niya ang pagkakahawak nito sabay tulak sa dalaga. Halos mangungod tuloy ito sa kama. Mabuti na lamang at sinalo ng malalambot na unan ang magandang mukha nito.

Tumayo si Alexiel at asar na hinablot ang comforter. Tinitigan pa niya ng masama si Liliana na hindi man lang nagising sa ginawa niya dahil sa sobrang himbing ng tulog nito.

Make her a full-blooded Succubus, and I'll make sure that you'll be an Archdemon— the apex of its kind.

A sinister smile slowly crept on his lips the moment he remembered Belial's exact words.

"I only allow girls in my bed, when I'm f*****g them... But I'll let you sleep here tonight. Just this once."

****

"Sir, yosi break muna!"

Mabilis na napalingon si Gio sa kanyang likuran at nakita ang isa sa mga subordinates niya. "Sige mauna na kayo. Hindi naman ako naninigarilyo," nakangiting tanggi nito saka muling humarap sa computer.

Lumapit ang lalaki sa puwesto niya at sumandal sa cubicle. Napailing na lang ito habang pinagmamasdan ang patong-patong na file folders sa kanyang mesa. "Sipag niyo. Sir Gio. Overtime na nga ayaw niyo pang mag-break."

"May pinag-aaralan kasi akong bagong lead sa kaso. Saka may hinahanap akong incident report. Nabasa ko na yun eh, pero hindi ko makita sa files." Sandaling tumigil si Gio sa ginagawa at hinarap ang kausap. "Oo nga pala, wala ba kayong natanggap na report tungkol doon sa nawawalang babae na muntik nang makidnap?"

Kumunot bigla ang noo ng kausap.

"May nakita kasi akong babaeng tumatakbo sa area 805. Wala sa sarili, nakapaa, mahabang long sleeves lang ang suot. Mga nasa edad bente ocho siguro. Matangkad, around 5"8 ang height. Balingkinitan, maputi, mahaba ang buhok..."

"Magandang babae na mukhang anghel at sadyang napakabango?"

Napaiktad silang pareho no'ng marinig ang matigas na tinig ng isang babae mula sa kanilang likuran. Mabilis na tumayo si Gio at sabay pa silang sumaludo ng kanyang kasama.

"As you were..." walang ganang sambit ni Abraxas, sabay senyas sa mga ito na ibaba ang kamay.

Marahang gumilid ang tingin ng dalaga sa mga ebidensya na nagkalat sa lamesa ni Gio. "Break time na, bakit hindi muna kayo magkape?"

"Ma'am, niyaya ko nga po 'tong si Sir Gio. Kaso masyadong subsob sa trabaho," sagot ng binatang kasama. "Paano Sir, mauna na muna ako." Tinapik nito ang kanyang balikat at tahimik na umalis.

Ngunit hindi lumihis ang tingin ni Gio sa dalagang kausap. "Nakita niyo po 'yong babaeng tinutukoy ko, Senior Inspector Hernandez?"

Hinintay muna ni Abraxas na makalabas ang lalaking kasama nila kanina, hanggang sa tuluyan nilang masolo ang buong work station.

But instead of answering, her lips curved into a vicious grin. Her eyes turned blank white and Gio suddenly froze in time. Shadows crawled up against the vast wall and closed-circuit cameras sparked one by one as the lights flickered before it shut down.

Her heels click-clacked on the tiled floor, amidst the eerie silence of the cold dark room. Until she reached this fine young policeman.

"Inspector Lucero..." mahinang bulong ni Abraxas habang pinapaakyat ang kanyang malalantik na daliri sa matikas nitong dibdib. "You're a dangerously smart guy. Too bad, I have to erase that girl from your memory."

She grabbed his face and looked at him straight into the eye. Her hair floated on mid-air and strange howling voices echoed out of nowhere. Her blank white eyes turned ominous black.

Gio's eyes became cloudy gray, it almost seemed lifeless before it went back to normal.

Mas maigi nang hindi kayo magkakilala ng Succubus na 'yon.

Binitiwan siya ni Abraxas saka naupo sa desk nito.

Malaking problema pa kapag nalaman mo ang koneksyon nila ni Alexiel.

Dinampot niya ang ilang file folders at mga ebidensya na naroon, saka binasa ito isa-isa. Ngunit unti-unting dumiin ang pagkakahawak niya sa mga ito at biglang sumilab, hanggang sa tuluyan na itong natupok ng apoy.

Nagtagis ang kanyang panga at tinalasan ng tingin ang binatang nakatigil sa kawalan.

"I admire your persistence, dear human. But there is no way that I will let you connect the dots, Police Inspector Gio Lucero."

****

"Ughh..." inunat ni Liliana ang kanyang mga kamay, saka pumaling ng higa pakabila. Dinama ng kanyang mga hita ang malambot na kubre-kama, saka mahigpit na niyakap ang unan. Huminga siya ng malalim at napangiti habang sinasamsam ang mabangong amoy nito. Lalo pa niya tuloy ibinaon ang kanyang mukha rito.

Ang bango naman nito... kahit na amoy panlalaki. Unti-unting kumunot ang kanyang noo. Lalaki?

Napadilat siyang bigla at napabalikwas sa kama. Mabilis niyang iginala ang kanyang paningin sa kabuuan ng silid. Mula sa modernong disenyo ng kulay abong mga pader na pinalamutian ng makikitid na itim na salamin. Ang makislap nitong sahig na yari sa itim na kristal. Hanggang sa malinis na puting mga muebles nito na tinernohan ng iba't-ibang uri ng conventional art pieces na gawa sa pilak.

Mangilang ulit siyang napakurap. "Nasaan ako?"

Hinawi niya ang kanyang buhok. Pilit inaalala ang mga nangyari.

I'll never do it for free, young succubus...

Napasinghap bigla si Liliana. Halos nagtindigan ang kanyang balahibo no'ng maalaala ang malalim at malamig na boses na yun.

Si Alexiel...

Tumingin muna siya paligid bago dahan-dahang lumabas ng silid. Mariin niyang niyakap ang sarili at halos makita na niya ang sarili niyang hininga sa sobrang lamig.

Lumakad siya sa gitna ng mahabang pasilyo at alanganing napatingin sa mga nakahelerang estatwa, na pawang nakatingin ang mga ito sa kanya. Dali-dali tuloy siyang naglakad hanggang sa matanaw niya ang grandiosong pinto sa dulo nito.

Inabot niya ang hawakan ng pinto saka marahang binuksan. Ngunit biglang may kumalang sa pintuan kaya kaagad siyang napatingin sa sahig.

Kumunot ang noo ni Liliana no'ng makita ang puting strap ng isang stiletto na sumabit sa kanto ng pinto.

Ano 'to? bulong niya sa kanyang sarili habang sinusundan ng tingin ang mangilang nagkalat na piraso ng damit sa sahig.

"Good morning."

Muntik nang mapatalon si Liliana sa gulat. Kaagad hinanap ng kanyang mga mata ang pinanggalingan ng tinig. Ngunit halos mapaatras siya no'ng makita ang hubo't-hubad na katawan ng dalawang babae na nakahandusay sa hapag-kainan.

Sweat rolled down Alexiel's chest, as he lazily put on his black velvet robe. He ran his fingers through his damp hair and lit up his cigarette in between his lips. He looked at Liliana as he sat down, right in front of the two naked women, as if no one is there. "Come in." he said coldly.

Smoke slipped out of his firm lips and his purple eyes looked hard and cold amidst the swirling white fume of his cigar.

"Ano? Tatayo ka na lang ba diyan?"

Binalot ng takot ang kanyang dibdib, hindi niya mapigilan ang panginginig ng kanyang mga labi. Hindi niya makuhang makapag-salita at tuluyan nang napako ang kanyang tingin sa dalawang dalagang nasa ibabaw ng lamesa.

Hindi gumagalaw ang mga ito. Nakasubsob itong pareho at hindi niya masigurado kung humihinga pa ba ang mga ito.

Kinuyom niya ang nanlalamig niyang mga palad. Hindi pa siya nakakita ng patay na tao at mukhang ito ang unang pagkakataon para doon.

"S-Si-no 'tong mga 'to?"

"My breakfast, three minutes ago." kaswal na sagot ni Alexiel saka muling humithit ng sigarilyo.

"P-Patay na ba sila?"

Nasamid sa usok si Alexiel at maubo-ubong natawa sa inosenteng tanong ng dalaga. "Hindi. Nag-ple-play dead lang sila." He bit his lips and laughed at her sarcastically. "I stabbed them with my hard d**k multiple times, now they're dead. Get over it."

Lalong humigpit ang pagkuyom ni Liliana sa kanyang mga palad, habang pinagmamasdan ang pagtawa nito na para bang nakakatawa ang nangyari. Ang takot na kanyang nararamdaman ay unti-unting napalitan ng galit. Huminga siya ng malalim at buong tapang na hinarap ang binata. "Wala ka ba talagang konsensiya?"

Ngunit lalong natawa si Alexiel sa tinuran nito. "Pakihanap nga, baka na-misplace ko lang."

Napapikit si Liliana at pilit kinalma ang sarili. Sa puntong iyon, alam na niyang walang patutunguhan ang pakikipag-argumento niya sa demonyong 'to.

"Why don't you take a seat? Do you want coffee?"

Sinamaan niya ng tingin ang binata. "Tingin mo ba makakapagkape ako, habang may dalawang patay na katawan diyan sa ibabaw ng lamesa?"

His purple eyes suddenly twitched and an evil dark flame bursted out of nowhere.

Liliana nervously stepped back, she almost tripped. Her eyes widened in terror and her whole body froze, as she watched the two women's lifeless bodies burn.

He waved his finger and a sudden gush of wind blew the traces of ashes on the table.

"All cleaned up, baby," Alexiel said with a smirk.

Tumayo ito at lumapit sa kanya. Mabilis uminit ang mukha ni Liliana at kaagad na tumingin sa ibang direksyon. Hindi pala nakatali ng maayos ang robe ng binata at halos kita na ang kabuuan ng matikas nitong katawan.

Huminga ng malalim si Alexiel at napangiti, lalo na no'ng maaamoy niyang muli si Liliana.

"I usually eat my breakfast in bed— pero dahil nakahilata ka sa kama ko, saan mo ako gustong pumwesto?"

Kama... Napasinghap bigla si Liiana no'ng naalala niya ang nangyari kagabi. Noong iniligtas siya ni Alexiel mula sa anim na kalalakihan na nagtangkang gumahasa sa kanya sa kasagsagan ng ulan.

Anong salamat? Malinaw ang usapan nating may kapalit ito.

Para siyang binuhusan ng malamig na tubig sa naalaala niya. Nanginig mga kamay, balisa niyang niyakap ang kanyang sarili. "Anong ginawa mo sa akin?"

"Wala akong ginawa sayo," mariin nitong tugon. Marahan niyang tinitigan ang dalaga mula ulo hanggang paa, saka napangisi. "Wala pa. Huwag kang atat."

Lalong lumapit sa kanya si Alexiel. Gustuhin man niyang lumayo pero ayaw makisama ng nanlalambot niyang mga tuhod.

Lumandag ang puso niya sa kaba no'ng magtama ang kanilang mata. At tila umakyat lahat ng kanyang dugo sa kanyang pisngi no'ng maglapit ang kanilang mga katawan at dumampi ang daliri nito sa kanyang pisngi.

"Bakit? Kinakabahan ka ba sa hihingin kong kapalit, hmmm?"

Mariing nagtagis ang panga ni Liliana, habang marahan siyang binugahan ng usok ng binatang kaharap.

"Dapat lang..." banta nito. "Asahan mong kasing halaga rin ng buhay mo ang hihingin kong kapalit."

Nakangiting lumayo sa kanya si Alexiel saka bumalik sa kanyang upuan.

Samantalang, nanginginig na napatukod si Liliana sa upuan, saka nanghihinang napaupo.

"Don't worry, its not my top priority. My task is to guide you in the human realm and make you a badass succubus."

Nagmamakaawa niyang tiningnan ang binata. "Sinabi ko na sayo, ayokong maging—"

"Shhh!" Alexiel cut her off. "All I need is your ears baby. I have different plans for your mouth." He fixed his robe and rested his back on the chair. "Now, I want you to gather those few remaining brain cells of yours and understand what I have to say, alright?" he whispered in a low and composed tone, saturated with pure sarcasm.

"Succubus 101, One, our kind only prey on someone with soul. Two, the only way to consume it is through s*x. We feed on their deepest darkest desire and we cater it to them. But of course, nothing is for free in this world and even in the underworld. They have to pay it with their soul. Its either you consume it as a whole or take it bit by bit—"

"Teka, teka..." sabat ni Liliana. "Ang ibig mong sabihin kahit anong may kaluluwa? Kahit hindi tao?"

"Why? Are you planning to f**k a cow right now?"

Hindi na napigilan ni Liliana ang pagikot ng kanyang mata nang dahil sa inis.

"Yeah, keep rolling it girl... You might find a brain back there."

Huminga ng malalim ang dalaga. Sa pagkakaalam niya, pasensyosa naman siya at wala sa ugali niya ang basta-basta na lang magalit. Pero talagang sinasagad ng demonyong 'to ang pasensiya niya. "Puwede bang sagutin mo na lang 'yong tanong ko?"

Alexiel cleared his throat. "Well, if there's one stupid entity that is insane enough to offer his own soul for you, then my answer is yes, it is possible— But." He paused for a moment and gave Liliana a serious look. "It will only give you temporary relief from your hunger. Just enough to extend your useless mortal life. Only a human soul can end your—"

"Suffering!" sabat ulit ni Liliana. "Narinig ko na 'yan!" Napasimangot tuloy siyang bigla. "Na kapag hindi ako kumunsumo ng kaluluwa ng tao, unti-unting kakainin ng katawan ko ang sarili kong kaluluwa at puwede ko 'yong ikamatay."

"Eh, puta! Alam mo naman pala eh!" singhal ni Alexiel. "Ano bang problema mong babae ka?"

"Dahil hindi kaya ng konsensiya ko yung gusto mong ipagawa sa akin!" lakas loob nitong sigaw sa binata. "'Yun nga lang ibigay ko ang katawan ko sa hindi ko kilala, hindi ko na masikmura."

Napangisi bigla si Alexiel. "Pero kapag kilala mo okay lang?"

"Hindi 'yon ang punto ko!" angil ng dalaga. Bwisit na 'to. Nakakainis!

Napangiti si Alexiel matapos marinig ang iniisip ng dalaga.

"Hinding-hindi ko ibibigay ang katawan ko kapalit ng—"

"You want to see your mother, right?"

Natahimik bigla si Liliana. Paano? Paano niyang nalaman 'yong tungkol kay Inay?

Lalo tuloy lumapad ang ngiti ni Alexiel.

"A dead soul can do nothing, Liliana."

He tilted his head and puffed circles of smoke into the air. He put his feet on top of the table and rested on his chair like a damn King. "Your useless soul will go straight to the depths of hell after you die and I'm telling you... You'll never see your mother ever again."

Parang sinaksak ng paulit-ulit ang dibdib ni Liliana, matapos marinig ang huling katagang binitiwan ni Alexiel.

After being exiled from heaven. Being chased by demons in the pits of hell and got nearly assaulted by six men in the human realm. The last thing she ever wanted is to see is her mother, her last string of hope.

"On the other hand, angels are guardians. They lurk in the human realm and pretend to be one." Alexiel gave her a meaningful look. "If you stay here, Liliana. You might have a good chance to come across with your mother."

Mabilis na napatingin sa kanya ang dalaga.

Isang matamis na ngiti ang gumihit sa kanyang mga labi, no'ng makita sa mga mata nito ang matinding kagustuhan na manatili sa mundo ng mga tao.

"But in order to stay, you must be a full blooded succubus. Now tell me... are you ready for it, Liliana?"