EPILOGUE
"Ano ba, Miko!' sigaw ko. Kasi naman, ang aga aga, kalabit ng kalabit sa akin. Hindi na nakakatuwa ang kahiligan niya, ah.
Sinamaan ko siya ng tingin nang humagalpak siya ng tawa. Hinampas ko nga ng unang malaki.
"f**k, Hera! Baby. Tch." Reklamo niya. Akala niya nakakatuwa siya, ah. Ganyan 'yan, e. Lakas na mambwisit kapag umaga, lakas pa tumawa. Nakakairita.
"Dapat talaga hindi na kita pinakasalan, e!" sabi ko.
Bigla niya akong niyakap. "Sorry. Don't say that."
Pero, malambing naman 'yang lalaki na iyan. Six years na kaming kasal pero wala pa rin siyang kupas. Hindi ako nagsisi na binigyan ko siya nuon ng last chance, kasi pagkatapos nuon, hindi na niya ako sinaktan pa. Araw araw niyang pinaramdam sa akin na mahal na mahal niya ako, at syempre mahal na mahal ko din siya. Fi
