Victoria’s Point of View
Naalala ko noon, may isang lalaking nagtanong sa akin kung bakit tila wala raw akong problema sa buhay. I asked him kung paano niya nasabi iyon at sinagot niya ako na palagi daw akong nakangiti at tumatawa.
Natahimik ako. Kasi sa too lang hindi ko din alam kung bakit ako ganito. Bakit hindi ako naaapektohan sa mga problema? Bakit wala akong pake alam sa mundo? Ang kanyang tanong ang simple ngunit napaisip talaga ako nito.
And then, once in my life I realized the answer to the simple yet complicated question.
Naaapektohan ako, pero binabalewala ko. Hindi sa wala akong pakealam, nagpapadala lang ako sa daluy ng buhay. Kasi wala namang mangyayari sa akin kung magpapaka depress ako sa mga problema. Wala akong mararating kung magpapakalunod ako sa binabato sa akin n
