Avery’s POV “SURPRISE!” That’s the first thing I’ve heard as soon as I opened the door of our suite. I almost rolled my eyes. Anong surprise pinagsasabi nito? Nagtext na kaya siya! “Ha. I am so shocked you’re here, Luis.” I plainly said while slowly widening the opening of the door for him. At ang walangya pasipol-sipol pang pumasok na parang sa kanya itong kwarto. Napailing na lamang ako. Isip bata. After looking around for a bit, bigla na lang niya akong niyakap nang makalapit siya sa akin! Okay. Friendly hug lang yan, Avery. Wag kang magpakita ng violent reaction dyan! “I miss you.” Bulong niya habang niyayakap ako nang mahigpit. Sobrang higpit, to be exact. As his best friend, I also hugged him back. Na-miss ko rin naman to kahit dalawang araw pa lang simula noong umali

