Devil's Desire

Chapter 35

DOMINIQUE IS mumbling something but I couldn’t understand it. Pinagpapawisan din siya at hirap na hirap sa paghinga. I tried to wake her up but she keeps on pushing my hands away. Tears are rolling down on her pale cheeks, she’s trembling, and writhing in pain.

“Yza, open your eyes,” I whispered on her ears and kissed her temple.

“Nickel,” she said. I was stunned because the way she mentioned that name is full of adoration. Yza never said my name like that before. Pakiramdam ko ay may tumusok na karayom sa aking dibdib. Agad na dumistansya ako sa kanya at nagmamadaling lumabas sa kanyang silid. Saktong tumawag si Junie kaya nagpunta na lang ako sa police station upang asikasuhin ang mga naiwan kong trabaho.

But I can’t focus on what I am doing because of what happened earlier. Hindi ako nakapagpaalam kay Yza na aalis ako. Ewan ko ba, bigla na lang akong nasaktan. Is she seeing another man besides me? Muli ay natigilan ako, ano ng aba ang meron kami? At may karapatan nga ba akong masaktan. Marahil ay mas mainam na itigil ko ang kahibangan kong ito.

Why do I feel that I’m only forcing myself to her? I tilted my head to remove any negative thoughts.

“Callum? Your mom is calling. Aren’t you going to answer your phone?” tanong ni Fayve. Siya ang babaeng kasama ko sa pag-iimbestiga. She flipped her hair as she put both of her hands on the edge of my table and lean closer. Dahil maluwag ang neckline ng suot niyang damit ay nasisilip ko ang suot niyang brassiere pati na rin ang makinis niyang dibdib. I quickly diverted my gaze when Yza’s face crossed in my mind.

“Ayusin mo ang suot mo, Miss Meika. And please don’t do that again,” malamig na sabi ko saka tumikhim at inayos ang aking nagusot na damit.

Akala ko ay aalis na si Fayve ngunit gano’n na lanng ang gulat ko nang mapansin kong sinara niya ang pinto at humarap sa akin habang isa-isang inaalis ang button ng suot niyang blouse.

Natatarantang tumayo ako at tumakbo patungo sa mini library ng aking opisina at niyakap ang aking sarili.

“Callum… I’ve been thinking if you could—”

Hindi niya natapos ang kanyang sinasabi dahil biglang humangin nang malakas sa loob ng aking opisina dahilan upang matumba siya at mauntog sa gilid ng mesa ang kanyang noo. Tinakpan ko ang aking bibig para pigilan ang sarili kong matawa. Serves her right for trying to seduce me.

“Leave, Miss Meika. Huwag mo na ipahiya sa akin ang sarili mo. Please, have some decency and be professional.” Iyon ang huli kong sinabi bago taas-noong lumabas sa opisina.

NAIIRITANG PINAHID ko ang luha sa aking pisngi. I had no idea why Nickel showed up in my dreams. Kung may ibig man iyong sabihin ay hindi ko nais malaman pa. Bakit ko ba siya iniiyakan kahit sa panaginip? He’s not worth even a single tear.

Isa pang dahilan kaya ako naaiinis ay dahil kay Callum bigla na lang siyang umalis nang hindi nagpapaaalam sa akin. Ni hindi niya manlang ako hinintay na magising. Kung saan man siya ngayon, sana ay liparin siya ng hangin.

Nagdadabog na lumabas ako sa kwarto. Subali’t halos atakehin ako sa puso dahil sa labis na pagkagulat nang buksan ko ang pinto. Paano ba naman kasi, nakatayo si Deyja at nakatulala sa hangin. Magulo ang kanyang buhok at namamaga pa ang kanyang mukha. Sinong hindi magugulat?

“You look miserable, Deyja. Care to tell me why you are looking like s**t right now?” I softly asked her but she just gripped my wrist and dragged me downstairs. Muntik pa akong madulas dahil hindi ako makahabol sa kanya. Malalaki ang bawat hakbang niya na tila ba’y may limitasyon ang kanyang paglalakad.

Abala ako sa pag-obserba sa galaw ni Deyja kaya ‘di ko namalayan na nakapasok pala kami sa portal patungo sa Mayburne.

“You need to help me, Dominique. I need your blood!” she nervously said. Nag-isang linya ang aking kilay habang titig na titig sa kanyang mukha.

“Aanhin mo naman ang dugo ko? May dugo ka naman ah! Iyon na lang ang gamitin mo.”

Ngunit imbes na pakinggan ako ay hinila pa niya ako palapit sa malaking kawa na mayroong kumukulong asul na tubig at maraming nakalutang na mga kakaibang uri ng dahon at bulaklak. I’m sure that she get the flowers in her garden.

She did not hesitate to get her dagger and lifted my right arm.

“I need your blood for my potions. Kaunti lang naman ang kukunin kong dugo.”

Hiniwa niya ang aking palapuluhan saka hinayaang tumulo at humalo ang aking dugo sa kanyang ginagawa. While my blood is dripping on the water, Deyja is chanting a spell. A few moments later, the water changed its color. It became white as a snow. Biglang naghilom ang aking sugat. Magsasalita n asana ako nang biglang nagliwanag ang kawa at lumabas ang mga salitang nakasulat sa ibang salita. Hindi ko iyon maunawaan dahil hindi ako isang dyosa.

Only the gods and the goddesses has the power to read those words.

“Thank you, Dominique. You can step aside now. Hayaan mong tapusin ko ang aking ritwal,” kalmadong aniya at pinikit ang mga mata.

Tulad nang kanyang inutos ay tumabi nga ako saka pinagmasdan ang kanyang ginagawa. She keeps on mumbling the spell until the potion exploded. Tumapon sa aming dalawa ang likido ngunit labis kong ipinagtataka kung bakit hindi ako napaso, samantalang si Deyja ay namumula ang balat at nagkakaroon ng pantal.

“Oh! Is that painful” I curiously asked while pointing the rash on her neck.

Umiling siya ngunit taliwas ang emosyon na nakikita ko sa kanyang mga mata.

“Do not worry about me, Dominique. I can manage myself. Kailangan mo nang bumalik sa Authi dahil matagal hinahanap ka na ni Callum.”

“How’d you know him? Wala akong naaalala na pinakilala ko siya sa iyo kaya imposibleng malaman niyo kung sino ang kasama ko.”

Deyja scoffed and she simply shrugged her shoulders to ignore my question.

"Deyja—" sinubukan ko siyang kulitin ngunit tinulak niya ako at bumagsak ako sa aking higaan. Minsan ay kinaiinis ko ang paggamit ni Deyja ng kanyang kapangyarihan.

Nagmamadaling tumayo ako sa aking kama at lalabas na sana nang biglang bumukas ang pinto at humahangos na pumasok si Callum.

"Where have you been!?" galit niyang tanong. But after looking straight in my eye, his face softened. He walked towards me and carefully wrapped his arms around my waist to pull me close to him. He kissed my lips softly for a few seconds and hug me tightly while resting his head on my shoulder.

"Ba't bigla ka na lang umaalis nang walang paalam? I told you not to do it again, Yza."

Kinagat ko ang aking labi dahil hindi ko alam kung ano ang isasagot ko sa kanya. I don't want to tell him anything that is related to magic, goddesses, and angels. He might take advantage of me and hurt me like what Nickel did.

Hindi malayong gawin niya ang bagay na iyon. He will hurt me if he wanted to, leave me if he got a chance, and abandon me if he found someone else. I'm not generalizing men but in this generation, all of them are considered prey. They dangerous.

"WHAT ARE you doing, Azarel?" malambing na tanong niya sa binata.

Azarel licked his lower lips and removed the blanket that was covering his nudeness. He stood up and lit up a cigarette as he walked out of the door.

He left without saying goodbye to woman he just barely met. Sinusundan niya kasi si Callum at saktong may nakilala siyang babae. They went into a club, have some couple of drink, and the next thing Azarel knew was he's on top of someone else and putting all of his might to pleasure her.

Kapag nalaman ni Deyja ang nangyari ay tiyak na hindi na siya mapapatawad ng dyosa. Sino ba naman kasi ang malalasing sa dalawang shot ng brandy? There's no other than a god itself, Azarel. He is one of the strongest god but he got drunk.

"Here, drink this, Azarel."

Tinanggap ni Azarel ang bottled water na binigay ni Nickel sa kanya. They are friends for a year now. Nang una ay hinanap niya si Nickel para pagbayarin sa kanyang ginawa kay Dominique ngunit nang malaman niya ang tunay na dahilan ng binata ay naging magkaibigan sila.

"Nahanap mo na ba si Dominique?" malumanay na tanong ni Azarel sa kanyang katabi.

Nickel responded with a simple nod but Azarel can sense that he is not happy.

"She changed a lot, Aze. Parang hindi na siya ang babaeng inibig ko. I almost did not recognize her."

A tear fell in Nickel's eyes, but Azarel knew something that he never know. At kahit kailan ay hindi na iyon malalaman ni Nickel.