Rion's POV
Tahimik at dahan-dahan akong sumandal sa puno ilang metro ang layo kay Don Marionello.
Nakaupo siya sa wheelchair sa ilalim ng matandang puno na paborito niya. Nakapikit ang mga mata, nakakunot ang noo kaya sigurado akong hindi siya natutulog. It was the old man's habit when thinking about a major business decision. O kaya naman ay pagkatapos naming magtalo dahil sa mga pagrerebelde ko noong araw. I smiled at the memories.
Ilang minuto kong pinagmasdan ang marahang pagtaas at pagbaba ng dibdib niya. I exhaled quietly and removed a lump in my throat. Ayokong isipin na darating ang araw na tuluyan siyang igugupo ng mga sakit na kasama ng katandaan.
Don Marionello has always been our pillar, our mentor, Shamari and I. Matagal nang nagretiro si Don Marionello pagkatapos akong g
