Dollar's POV
Nakasimangot akong lumabas ng hotel nang mag-isa. Wala akong makitang kapamilya o kaibigan samantalang eksaktong 5:30 pa lang ng hapon. Malamang na nauna na sila sa glasshouse. Maano bang ma-late ng konting minuto sa sinabing oras ni Shamari? At mas nakakainis pa na hindi ko na naman mahanap si Rion. Umakyat ako kanina sa opisina niya pero wala siya doon. Hindi man lang ako sinabayan.
I trekked the footway to the glasshouse but I have to stop to revel at the sight. Nagkukulay kahel na ang buong paligid dahil papalubog na ang araw. Mabining umiihip ang hangin at kahit mataas ang lokasyon ay naririnig pa din ang mga hampas ng alon sa ibaba.
I took my time climbing up. Habang umaakyat ay nagkakahugis ang taong naghihintay sa landing sa itaas. The sunset rays made a silhouette
