the beast must die

kabanata 11

Tahimik na pinapanood ni Kalista si Gaios mula sa malayo. Napapansin niya kasi na mailap ito sa kanya nitong mga nakaraang araw.

“Hindi ka pa rin pinapansin?” tanong ng katabi niya na si Petra.

Bumuntong-hininga siya at umiling. “Nagpaalam naman siya sa’kin. Pero hindi ko akalain na ganitong paglayo naman ang gagawin niya.”

Tumawa si Petra. “Alam mo, Kali. Nirerespeto niya lang ang desisyon mo bilang babae, hindi ka pa handa kaya umiiwas siya sayo ngayon. Mating season na, iniisip niya lang na baka kung may mangyari sa inyo ay pagsisihan mo pagkatapos.”

Tumango siya at ngumiti. Sa totoo lang ay lalo niya lang nakikita ngayon kung gaano talaga siya nirerespeto ni Gaios. Nararamdaman niya rin iyon sa sarili niya, hindi niya makontrol ang katawan niya. At habang tumatagal ay mas lalo niyang iniisip na gawin iyon, pero alam niya sa sarili niya na ayaw niya pa.

“Ikaw ba. .” sambit niya. “Anong nararamdaman mo nitong nakaraang mga araw?”

Nahihiyang ngumiti ito. “Pakiramdam ko na parang gustong-gusto ko iyon gawin, lalo na tuwing gabi at malamig. Kahit sinong lalaki sa Basileio, kapag aksidenteng nahahawakan ko ang isa sa kanila ay nag-iinit ang katawan ko. Buong araw ko iyong naiisip. .”

Hindi siya kumibo. Ganoon din ang nararamdaman niya, pero ang kinaiinisan niya ay kay Alasdair niya nararamdaman iyon. Dahil ba nahawakan na nito ang katawan niya at si Gaios ay hindi?

“Paano kung. .” Nagdadalawang-isip siya kung ipagpapatuloy niya ba ang sasabihin niya ngunit itinuloy niya rin. “Paano kung napunta ka na sa sitwasyon na iyon? Anong gagawin mo?”

“Hmm,” napakamot ito sa ulo. “Hindi ko alam, alam mo naman na wala rin akong nobyo kaya mukhang malabo na mapunta ako sa sitwasyon na ‘yon.”

“Paano kung pinilit ka?” tanong niya pa.

Hindi ito nakasagot. Naniningkit ang mata na pinagmasdan siya nito, para bang binabasa ang nasa isip niya.

“Bakit? May pumipilit ba sayo?” tanong nito sa nag-aalala na tono.

Mabilis siyang umiling. “Wala! Sino naman ang gagawa no’n sa’kin?”

Wala naman talaga. ‘Yung ginagawa ni Alasdair, pakiramdam niya ay inaakit lamang siya nito. Natigilan siya bigla. Inaakit ba talaga siya nito o sadyang naaakit lang siya?

“Mabuti naman,” sabi nito ng naghihinala pa rin ang tono. “Alam mo ba na mamaya na iyon?”

Tumango siya. Tonight will be the night where the werewolves could feel the most sensitive, ang gabi na ang karamihan ay hindi na magagawang pigilan ang sarili. The urge to mate will be so strong that you could barely avoid it.

Ito ang pinag-aalala niya ngayon, kaya’t balak niyang matulog ng maaga at magkulong sa kanilang bahay buong gabi.

“Kali.”

Napaangat siya ng tingin nang marinig ang boses ni Gaios. Her breath almost stopped, he looked way more attractive than usual.

He had always been good-looking. Hindi niya mabilang kung ilang babae sa Basileio ang pinagselosan niya dati noong mga panahon na hindi pa nito alam ang nararamdaman niya, noong hindi pa sila magkasintahan.

“Why?” tanong niya.

“Can I talk to you privately?”

Bumaling muna siya kay Petra kaya’t tumango ito, tumayo siya at sumunod kay Gaios na pumasok sa bahay nito.

She gulped. “Anong pag-uusapan natin?”

“I would be out of your sight for the rest of the night,” panimula nito. “I will. . be gone.”

Nanlaki ang mata niya. “Kailangan mo ba talagang gawin iyon?”

“Yes,” sagot niya at pinagmasdan siya mula ulo hanggang paa, naramdaman niya ang pag-iinit ng pisngi niya dahil doon. “Do you know how I feel right now? Everytime I see and touch you, I just want to rip your clothes off and—”

“Stop,” agap niya at nag-iwas ng tingin. “Do it, Gaios. Balak ko rin na magkulong sa bahay buong gabi.”

Hindi agad ito nakakibo, nakita niya ang pag-igting ng panga nito bago tumango. “Iyon lang ang gusto kong sabihin para alam mo.”

“Okay. .” mahina niyang sabi at hinawakan ang pintuan para lumabas. Akala niya ay may sasabihin pa ito ngunit wala na itong sinabi, nang makalabas siya ay nakahinga siya ng maluwang.

Nagpapasalamat siya na walang training ngayong araw. Napapansin niya na halos wala sa sarili ang karamihan sa kanila, siguro ay dahil malapit na ang gabi.

Nagbuntong-hininga siya habang nakahiga sa kanyang higaan. Pinilit niyang matulog bago mag-gabi at nagtagumpay siya ro’n.

Nagising na lang siya, madilim na madilim na nang makarinig siya ng kaluskos sa paligid. Mabilis siyang napaupo at nakiramdam, wala siyang makita at naramdaman niya ang kabog ng dibdib niya.

She could smell someone but it’s not familiar. Para bang hindi galing sa werewolf ng Basileio ang amoy na iyon.

Tumayo siya at sinilip ang labas ng bintana. Ngunit hindi pa siya nakakasilip ng husto ay marahas na bumukas na ang pinto ng kanyang bahay. Mabilis siyang napaatras at hinanda ang sarili para lumaban.

Nanlaki ang mata niya nang may biglang humawak sa katawan niya at tinakpan ang kanyang bibig para hindi siya makagawa ng ingay.

Pinilit niyang kumawala ngunit masyado itong malakas. Sa amoy nito, halatang hindi ito taga-Basileio. Hindi niya ito nakikita dahil madilim ngunit alam niyang malaki ito, umiilaw din ang mga mata nito sa dilim.

This werewolf is an alpha of some pack.

Nagtaasan ang lahat ng balahibo niya nang marinig niyang tumawa ito. Sinubukan niyang magsalita ngunit mahigpit ang pagkakahawak nito sa bibig niya.

“I finally got you, Kalista Lupus,” sabi nito. “You will be my woman tonight.”

Hindi na niya na nagawa pa na makapag-react, basta ay naramdaman niya na lang ang sarili niyang nakalutang sa sahig habang buhat siya nito. Tumatakbo ito palayo sa Basileio! Anong gagawin nito sa kanya?

Sobrang bilis nitong tumakbo kaya’t alam niyang malayo na agad ang narating nila. Pumalag-palag siya, pinipilit niyang sumigaw ngunit wala lang ang lahat ng iyon.

Pumikit siya ng mariin at tumulo ang luha niya. Sa ilang taon niyang nag-ensayo para lumakas, hindi niya magawa na protektahan ang sarili niya sa ganitong sitwasyon?

Hindi, umiling siya ng maraming beses. Alam niyang malakas ito ngunit hindi siya papayag na makuha siya nito ng basta-basta. May paraan pa. Dahil kung wala ay gagawin lang siya nitong parausan.

It is mating season, gagamitin lang siya nito.

Hinanda niya ang sarili niya. Pumikit siya ng mariin, pagkatapos ay binuka niya ng malaki ang bibig niya at kinagat ang kamay nito na nakatakip sa bibig niya.

Gulat na nabitawan siya nito at napatigil sa pagtakbo, bumagsak siya sa sahig dahil doon ngunit hindi pa rin binibitawan ng bibig niya ang kamay nito.

Buong lakas niyang idiniin ang kagat niya at marahas na inilayo ang ulo niya. Agad niyang idinura ang piraso ng kamay nito na kinagat niya.

Mabilis siyang tumakbo pabalik sa Basileio ngunit agad siyang nahabol nito, hinawakan siya nito sa leeg at sinandal sa isang puno.

Nararamdaman niya ang panginginig nito dahil sa galit. “Ang tagal kong hinintay ang pagkakataon na makuha kita kay Lionel, pinuntahan kita rito ngunit ito ang gagawin—”

Nanlalaki ang mata na nanigas siya sa kinatatayuan niya nang bigla na lang humiwalay ang ulo nito sa katawan nito. Pinanood niyang gumulong ang ulo nito palayo sa kanya at bumagsak ang katawan nito sa harap niya habang nakatakip siya sa kanyang bibig.

Ang mga mainit na dugo nito ay nagtalsikan. Sa mukha niya, sa katawan niya, pati sa mga puno.

“Are you alright?” Alasdair’s voice came from the shadows— his voice was deep and controlled.

She froze and stared at the darkness. She could see his eyes, and they glittered like the sun in the night. He just killed a werewolf in front of her, and he is acting like it was nothing.

Hindi siya makapagsalita dahil sa sobrang gulat sa nangyari. Nang hindi siya sumagot ay lumapit ito sa kanya, napaatras siya kaya’t tumigil ito.

Somehow, she felt relieved. Tinulungan siya nito, at ayaw niya man aminin ay nagpapasalamat siyang dumating ito.

Nag-iwas siya ng tingin, nararamdaman niya ang mabilis na pagtibok ng puso niya.

“T-thank you for saving me,” aniya at tinalikuran ito. “Babalik na ako sa Basileio.”

“I know a faster way to do that,” he said.

Lilingon na sana siya dahil sa pagtataka sa sinabi nito pero halos mapasigaw siya nang maramdaman niya ang mga braso nito sa kanyang bewang. Because of their position, she automatically wrapped her legs around his waist, without her realising.

Pumikit siya at napayakap siya sa leeg nito nang mabilis itong tumakbo, akala niya ay sa bahay niya siya nito dadalhin ngunit napasinghap niya nang maramdaman niya ang lamig ng tubig sa kanyang paa.

Nagdilat siya ng mata at nakitang nasa batis sila, at dahil sa posisyon nila ay kasama siya nitong unti-unting lumulubog sa tubig.

Kalista wanted to push him away, but at the same time, she didn’t. His hands were on her back, supporting her as they went deep in the water. Madilim ang paligid at naaaninag niya lang ang mukha ni Alasdair dahil sa liwanag ng buwan.

And when she looked down on him, she caught him staring at her with such lustful eyes. Pleasure like molten honey pours through her veins.

Nagtiim-bagang siya. Hindi pwede ito. Werewolves are extra sensitive tonight, and she could feel it to her core.

Kinagat niya ang kanyang labi at malakas na tinulak ito palayo sa kanya, hinayaan siya nito kaya’t napaatras siya sa mas malalim na parte ng batis. Muntik na siyang mawalan ng balanse at tuluyan na lumubog sa tubig pero mabilis siyang napayakap sa leeg ni Alasdair dahil sa gulat.

Nagulat siya sa ginawa niya kaya’t bumitaw agad siya, hinayaan ulit siya nito pero ngayon ay hindi na siya natumba.

Nag-iwas siya ng tingin. “Why did you bring me here?”

His eyes didn’t leave her. “You must clean the blood on your face.”

Agad niya itong tinalikuran dahil sa pagkapahiya. Hindi niya akalain na naisip niya na dinala siya nito rito para sa ibang dahilan, iyon pala ay para linisin niya ang mga dugo na tumalsik sa kanya.

Huminga siya ng malalim at nag-ipon ng tubig sa kanyang palad, pagkatapos ay hinilamusan niya ang kanyang mukha.

And when she’s done, she looked at him. “Hindi naman kailangan na dito mo ako dalhin, diba’t pinagbawalan mo na ang lahat na magpunta rito sa batis?”

His lips thinned. “Yes, except you.”

“What do you mean?”

“I noticed that you always seem to bathe here, fully naked,” he said. “So, I forbid everyone to come here.”

“You forbid them because of me?” Gulat na tanong niya. “Because I bathe here fully naked?”

His jaw clenched. “You might have noticed it by now, but I am quite selfish.”

“Selfish?” she glared at him. “I am not yours.”

He reached out and touched her face, drawing a finger across her cheek and she gasped. His eyes burned on her. “You are not mine for now, not yet.”

She held her breath, not wanting to be this close, where she could feel his warmth and smell his scent.

She put distance between them, swimming backwards, but Alasdair followed, slow and calculated.

She clenched her jaw. “What do you want from me?”

He did not answer. Tumigil siya sa pag-atras nang tumama ang likod niya sa bato. Basang-basa siya, pati ang mga damit na suot niya.

He was now toe-to-toe with her, looking down, eyes like fire light. He trailed his fingers over her collarbone, and her breath caught in her throat.

“I have thought of you every night since you left me in here,” he said as his finger continued their feather-light caress over her skin.

She couldn’t help but close her eyes. She took a deep breath, her chest rising against his. Hands clutching on her side, as little darts of pleasure continue to zing through her.

“You could slap me again for this,” he said before she felt his mouth on hers. He kissed her fiercely, violently, leaving her lips raw when he broke away.

She was breathless. Then, she reached for him, she slid her arms up around his neck. “Why? Do not stop.”

His eyes darkened. “As you wish, my darling.”

He bent again to kiss her. She strained against him, tangling her fingers into his hair. He growled at the invitation, a deep, rumbling sound that burrows deep inside her.

Alasdair’s arms slipped around her, holding her tighter. It’s a good thing that he’s holding her, because her head spins and her knees go weak at the first swipe of his tongue along hers.

The pleasure increases, lighting her up, turning her inside out, making Kalista tremble even as she forgets how to breathe. His mouth was hot and consuming and he kissed her with everything—his lips and teeth and tongue.

He continued kissing her as he lifted her onto the edge of the rock, she felt the cold wind touch her wet skin. She could feel his ereçtion, firm and hard, straining against her.

She gasped as he bunched up her shirt and cupped her aching breasts. As her body flushed with powerful arousal, she wanted him to touch her all over.

She moaned when she felt his tongue on her n¡pple, sucking, licking and nipping, making sure to give each sweet n¡pple equal attention.

Alasdair lifted his head to gaze at her pleasure-suffused face, she felt her face reddened when their eyes met. His hair spilled over his shoulders; his eyes were dark, angry, aroused.

He groaned, then he turned to kiss and lick the column of her throat. She moaned again, and her arms slid around his neck, pulling him closer.

“I need your taste in my mouth,” he whispers as his mouth touches her ear.

She was catching air when she nodded. “Do what you want with me, I do not care.”

He did not move for a second and she felt annoyed. “Do you trust me?”

“Yes,” she answered. She was desperate, she was crazy. She cannot control herself anymore.

He chuckled on her skin, and she shivered. “My darling, do not trust a man like me.”

Napadilat siya ng mata nang maramdaman niya ang paglayo nito sa kanya. Then, he was gone before she could even react.

Leaving her desperate and starved and alone.