I looked at him for almost 5 minutes. I didn't know kung nagawa ko pa bang kumurap oh hindi. Sakanya lang naka focus ang mga mata ko. Unti unting bumilis ang t***k ng puso ko. 6 years had passed. But he still make my heart pound and skip a bit. Is that really him? I clear the lump on my throat. I cant find a word to say. Gusto kong magsalita pero hindi ko magawa. "Sahara!" I heard my mom calling my name. I take a last glimpse of him before I walk away. "Mag papa alam muna daw si Lee." salubong ni mama saakin. Ngunit parang wala akong narinig. Lutang pa rin ako. Am I dreaming? Is that really Zeus? The one who broke my heart 6 years ago. "Sahara" "Y-es?" Gulat na sagot ko. Napatitig saakin si Lee dahil sa reaksyon ko. "Are you okay?" He asked me. I nod my head and smile. "Yes

