KANIELLE’S POV
“Kanielle…” mahina pero puno ng emosyon ang boses ni Lucas habang nakatayo siya sa harap ko. Ramdam ko ang bilis ng t***k ng puso ko habang nakatingin ako sa mga mata niyang kanina pa nakatutok sa akin. Hindi ako makapagsalita, parang nanigas ang dila ko sa sobrang kaba.
“Sinagot mo na ba ako?” tanong niyang muli, mas diretsahan ngayon, halos nanginginig pa ang boses.
Hindi ko alam kung saan ko hinugot ang lakas ng loob, pero bigla na lang lumabas sa bibig ko ang matagal nang nakatago sa puso ko. “Oo, Lucas… sinasagot na kita.”
Halos mabingi ako sa sumunod na eksena.
“YESSSS! THANK YOU!” sigaw ni Lucas na parang bata, sabay talon at halos yakapin ako nang buo. Lahat ng nasa hallway ng ospital napalingon sa amin mga nurses, mga intern, at mismong ilang surgeons na kasama
