Basang-basa at nanginginig si Rosana habang hinila siya ni Sebastian sa masukal na bahagi ng kagubatan. Kahit pagod na siya, hindi siya makapalag dahil masyadong mahigpit ang hawak nito sa kanyang kamay, parang sinasadyang ipaalala na wala siyang ibang pupuntahan kundi magtiwala lang sa kanya.
“Sebastian, sandali—”
“Hindi tayo puwedeng huminto malapit lang ang mga tauhan ni Stan!” madiin ni sagot. Hindi siya lumilingon, pero ramdam niya ang tensyon sa boses nito.
Napaatras siya sa binanggit ng nobyo.
“Si Stan?” bulalas ni Rosana. Natigilan si Sebastian nandito na naman itong sakit sa dibdib niya sa tuwing binabanggit ng nobya ang kakambal niya.
“Anong ibig mong sabihin?” tanong pa nito.
Huminto si Sebastian sa harap niya, saka siya marahas na isinandal sa isang malaking puno. Itinu
