Rinig na rinig ko dito sa baba ang boses nila Riley at Rashma sa taas halatang nagpapanic dahil hindi alam ang gagawin kong paano papatahanin ang anak naming si Rain ,kaya nga ulan ang pinangalan ko dito dahil sa subrang iyakin.
Pero kahit hindi na nila alam kong pano patatahanin si Rain hindi parin ako hinahayaan nila Riley at Rashma na magbantay dahil sila nadaw ang bahala, pero hanggang ngayon naririnig koparin ang iyak ni Rain, mag dadalawang buwan narin ng ipinanganak ko si Rain at ang ang araw nayon ang pinaka masayang araw sa buong buhay ko na hindi ko kailan man makakalimotan.
"The two morons still don’t know what to do with the little girl" rinig kong boses sa aking likod ng akmang tatayo na sana ako upang puntahan sila sa taas.
"Zakhar" nakangiting aniya ko bago tumayo sa couc
