"Oh, you're already here," saad ng magandang babae bago ito pumunta kay Riley at humalik sa kanyang pisngi. Kumirot nanaman muli ang aking dibdib dahil sa aking nakita.
Lalo nang hawakan ni Riley ang likod ng babae at ipaghila ito ng upuan, ang kaninang nanunubig kong mata malaya nang tumutulo ngayon, mabuti nalamang umalis saglit si Zakhar kung hindi ay nakikita na ako nito ngayong umiiyak.
Ngumiti ako, ngiting mapait bago ko pinunasan ang aking sariling luha at umupo sa upuan, tama nga talaga ako maging si Riley ay tuluyan narin ako nitong nakalimutan kaya dapat kuna talaga silang ibaon sa limot.
"Baby, what's wrong?" napatingin ako kay Zakhar nang marinig ko ang nag aalalang boses nito, umiling ako dito at ngumiti.
"Masakit ba ang tiyan mo?" muling tanong nito kaya umiling ulit ako
