Grims Do Fall In Love

Chapter 10

Saydie

IT SEEMS THAT Master Reeve was right. The only way that a vengeful spirit was able create this death threat is by possessing a body. I have to be at the roof top and call him. I should ask him to find it as soon as possible. But first, I have to tell this loser killer's soul what's really going on. This one have a tendency of not cooperating. He may do something careless and might end up dying too soon. I can't afford that. I can't fail. I have to pass the challenge. I want to... I want to be reincarnated.

"Saydie!"

"I heard you! Don't yell at me or I'll be the one who will kill you," sagot ko. Nakakairita talaga siya.

"O-Okay. S-Sorry," tumatango-tango niyang sagot. "J-Just tell me what's really going on."

"Get up and I'll tell you everything." Tinalikuran ko siya at umupo ako sa malambot na upuan na may mesang babasagin sa harap. Sumunod naman siya at umupo sa tapat ko.

"Makinig kang mabuti at sundin mo lahat ng sasabihin ko kung gusto mo pang mabuhay hanggang sa nakatakda mong kamatayan," sambit ko at ipinatong ko sa mesa ang papel na kinatakutan niya.

"W-What do you mean?"

"Just listen. And right after I tell you what you need to know, you have to stay here for your own sake," sagot ko. Hindi na siya sumagot at tila hinihintay na lang ang paliwanag ko.

"Ang mga Vengeful Spirits ay mga kaluluwa ng mga taong nangakong maghihiganti bago mamatay. Dahil sa kagustuhan nilang gumanti, may kakayahan silang gumawa ng aksidente para sa ikakapahamak ng gagantihan nila," paliwanag ko. "Remember when I saved you from a speeding car?"

Tumango siya at nakatingin lang siya nang diretso sa akin.

"I think that was the first attack of the Vengeful Spirit who seeks revenge on you."

"A-Anong ibig mong sabihin? M-May namatay na tao at bago siya mamatay nangako siyang maghihiganti sa akin? Or better saying, a spirit or some kind of a ghost wanted to kill me? Why? Kaya ba talaga ng ghost 'yon?" tanong niya. "And... who could that be?"

"Don't ask how, why, and who. What you have to keep in mind is to stay alive until the day you are supposed to die."

"O-Okay, wait," singit niya at kumunot noo siya. “That doesn't make any sense. How can a ghost or something spirit can send me a death threat letter? Naisip ko, baka kasi tao talaga ang may gawa nito at kailangan natin i-report sa police."

"May kakayahan din kasi silang sumanib sa isang tao para maisakatuparan ang layunin nila. Hindi titigil ang Vengeful Spirit hangga't 'di ka namamatay. Though you'll die in few days, there's a reason why you have to die at your designated time and cause of death."

"And that reason is?" kunot-noo niyang tanong.

I lay my back on the soft backrest of the chair and crossed my arms. "Van, ang rason kung bakit kita binabantayan ay para mamatay ka sa eksaktong araw at eksaktong dahilan ng nakatakda mong kamatayan. Upang magkaroon ka ng patas na paglilitis sa kabilang buhay at hindi dumiretso agad sa impyerno. One of the rules in the afterlife is that all souls should be evaluated by the Death God according to how they live their lives. Kung hindi ka sobrang makasalanan, you'll go to a paradise. Kung ikaw naman ay isang masamang tao, you'll be condemned to hell according to your sins. Grims are bound to ensure that those rules will be followed. However..."

"If you die in the hands of a Vengeful Spirit, you'll be drag down straight to hell and condemned for all eternity. Also... if you decided to kill yourself, or if you suddenly die, you'll be punished in hell for 50 years before evaluation," dagdag ko pa.

"G-Gano'n ba? H-How can we stop the Vengeful Spirit?"

"By ripping it out with this..." ipinakita ko sa kanya ang palad ko at inisip ko ang aking sandatang Death Sycthe. Agad itong lumabas sa kamay ko at hinawakan ito. "...or my master's." Inisip kong maglaho ang sandata ko at nangyari naman. "The other way is if the vengeful spirit will forgive you."

"Forgive me? What have I done wrong? And to who?"

"Hindi ko alam, Van. H'wag ka ng magtanong pa at may kailangan akong puntahan."

Tatayo na dapat ako pero bigla niya akong pinigilan.

"Wait! Ano'ng mangyayari sa akin kapag napunta ako sa impyerno?" tanong niya nang may nanginginig na boses.

I sat straight and look at him in the eye. "It depends on your sins. There are punishments like getting burn in flames repeatedly... getting pierced by sharp blades repeatedly... getting skinned repeatedly... getting froze repeatedly, and many more that will surely give you pain that could kill you again... and... again."

Hindi siya nakasagot at natulala lang.

I think those information are enough to scare him and get him to cooperate. I can see his lips and his fingers tremble.

"What... the..."

Matapos niyang magsalita, bigla siyang bumagsak ng patagilid sa kinauupuan niya. Nakapikit ang mga mata niya at tila nawalan siya ng malay.

"Van!"

Na-alerto ako. Agad akong tumayo at nilapitan siya. Tapos ay sinuri ko agad ng kamay ko ang ilalim ng panga niya para sa pulso.

Naramdaman ko ang pagdaloy ng dugo dito, at mukhang nawalan lang siya ng malay. What a loser. He fainted by just hearing those things. Now I am sure that he didn't killed someone. But who could be his Vengeful Spirit? Iyon ba ang dahilan kung bakit ang kaluluwa niya ay killer?

What am I thinking? I shouldn't care about those things. I have to take this chance while he's out and talk to Master Reeve.

Napatingin ako sa kanya at bahagyang nakanganga ang bibig niya kaya't napangiti ako nang bahagya. I think he'll be out for a while. I'll talk to Master Reeve here.

Pumikit ako at tinawag si Master Reeve sa aking isipan. Ilang saglit pa...

"Saydie."

Pagmulat ko ng aking mga mata nasa harap ko na si Master Reeve.

"Master Reeve."

"I was wondering why you called me inside the place of your killer's soul. Now I think I know why. Is he asleep?"

"He fainted because of this."

Kinuha ko ang papel na may dugo mula sa mesa at iniabot ito sa kanya. "Master, kumikilos na ang Vengeful Spirit at mukhang tama ka. Sumanib nga siya sa isang tao para gumawa nito."

Kinuha ni Master Reeve ang papel at tinignan ito. "Hinimitay na siya dahil lang dito? Hmmm... sino kaya ang pinatay ng killer's soul mo kung ganyan pala siya kahina?"

"I thought about that too. I think it was an indirect murder that made him a killer's soul. But that's not the important matter here, Master. What should we do about this Vengeful Spirit? How can we stop it?"

Hindi sumagot si Master Reeve at nakahawak lang siya sa kanyang baba. Marahil ay nag-iisip siya. Lumakad siya palayo sa amin ngunit biglang huminto matapos ang limang hakbang. Tapos ay muli siyang humarap sa akin.

"Saydie... I have a plan."

"Ano 'yon, Master?"

"The safest and easiest way for you to protect him is to make him stay here. Huwag kayong lalabas kahit anong mangyari. Huwag kayong magpapa-pasok ng kahit sino. Hanggang sa ang nakatakdang araw ng kamatayan niya ay dumating."

That make sense. But it will also mean that I can't eat the delicious ice cream anymore. Pero... mukhang kailangan ko na lang tiisin. Makaka-kain naman ako ulit kapag nakahiling na ako kay Death God ng reincarnation.

"Understood, Master Reeve. Thank you."

"For the meantime, I will try to look for the vengeful spirit. I'm pretty sure it will be around waiting to strike. I'll take my leave, Saydie."

Tumango ako. "Thanks again, Master. May the power of death be with you."

"And to you too, Saydie," nakangisi niyang sagot at naglaho siya.

Now... this loser and I have to stay here, and do nothing. Sayang, gusto ko pa naman ulit kumain ng ice cream. Tsaka 'yong tiyan ko parang naghahanap na talaga ng pagkain. Ito siguro ang tinatawag nilang gutom. I think I have to wake him up.

Tinapik-tapik ko ang mukha niya ngunit hindi siya nagigising. Perhaps I have to shake him out.

Hinawakan ko siya sa damit ng dalawang kamay sa may parte ng kanyang dibdib. Binuhat ko siya hanggang sa abot ng tuwid kong mga braso. Inalog-alog ko siya at sinubukang gisingin. "Van, wake up! Wake up!"

"Ugh, ugh."

Narinig ko siyang umungol pero hindi siya nagising kaya't pinagpatuloy ko ang pag-alog sa kanya. "Wake up!"

Pero parang bigla siyang bumigat at ang mga braso ko'y tila nanghina. Gayon pa man, pinilit ko pa rin siyang buhatin at alugin pero bigla na lang siyang bumigat nang sobra kung saan tuluyan ko siyang hindi kinaya kaya't...

Natumba ako kasama siya kung saan naramdaman ko agad ang sakit sa pagbagsak ng likod ko sa sahig at pagdagan niya sa ibabaw ko. Napapikit pa ako dahil do'n.

"Aah!"

Pero pagmulat ko ng mga mata ko... tumambad sa akin ang mga mata niyang dilat na dilat kahit singkit.

"S-Saydie?"

I felt the warm air from his lips after calling my name and suddenly... my heart starts pounding like a fast drum beat. Hindi ko alam kung anong nangyayari. Bakit parang bumigat siya o 'di kaya ay bakit parang nanghina ako? And why is he not standing up now that he's awake?

"Saydie..." Pumikit ang mga mata niya at naramdaman kong hinawakan niya ako sa kanang pisngi. Tumayo naman ang mga balahibo ko at nakaramdam ako ng pagkataranta kasabay ng pag init ng mga pisngi ko.

I think… this is not right.

Inilagay ko ang pwersa ko sa mga braso't kamay ko at buong lakas ko siyang tinulak palayo.

I heard a thud. Agad akong bumangon at nakita ko siyang tila tumama yata sa cabinet.

"Aargh!"

Hinimas-himas niya ang likod ng ulo niya habang nakayuko. "What the hell? B-Bakit mo ko tinulak?"

Anong nangyari? Why do I feel weird and what was that he were trying to do to me? What do I have to do? What happened to my strength?

"Jeez!"

"Stay here, Van Kyle Chua! Kahit anong mangyayari huwag kang lalabas!" utos ko at ang naisip kong gawin ay ang mag warp sa rooftop ng condo.

Kasabay ng tila pag-usog sa katawan ko, napunta ako sa rooftop. Doon ay tila naghabol ako ng hininga habang hinihimas ko ang dibdib kong kabog ng kabog.

"Master Reeve!!"

Napasigaw ako para tawagin ang tanging pwede kong pagtanungan. Dahil hindi ko maintindihan ang nangyayari sa akin.

Agad na sumulpot sa harap ko si Master Reeve.

"Saydie? Why do you call me so soon?"

"Master Reeve anong nangyayari sa akin?"

Kumunot ang noo ni master. "What do you mean?"

"Binuhat ko si Van para gisingin siya pero bigla na lang akong nanghina. Parang nawala ang lakas ko. Tapos nu'ng mapaibabaw siya sa akin, bumilis 'yong kabog sa loob ng dibdib ko. At ngayon... p-para bang natataranta ako!"

"Calm down, Saydie. You sound really worried and in panic. Ang nangyayari sa 'yo ay side effect ng crystal na ginamit mo para maging tao. I believe I told you about this before. The longer you stay human the more you'll become one. Which means your Grim Reaper abilities will also fade as time goes by."

What Master Reeve said sink in. It made me calm and think about it thoroughly. I remember about falling asleep and smiling a bit. But I didn't expect that even my powers will fade. I think I have to return as a Grim Reaper but that will mean removing Van's only defense and my only way to win the Death God's challenge. I wonder if I can just undo the crystal's effect and redo it.

"What can I do, Master? Pwede ba kong bumalik sa pagiging Grim Reaper at bumalik na lang sa pagiging tao kapag kailangan kong protektahan si Van?"

Umiling siya at lumakad nang tatlong hakbang palayo sa akin.

"Isang beses mo lang pwedeng gamitin ang crystal, Saydie. If you use it to become a Grim again, you won't be able to use it to become human again."

This is bad. I can't give up being a human right now. I have to win the challenge and it seems that this is my only way. I think I have to deal with any threats before my powers fades.

"Master Reeve..." Lumingon siya sa tawag ko at lumapit ako sa kanya. "Help me take the Vengeful Spirit out. I have to deal with any threats before I become more human than a Grim."

"I understand, Saydie. I'll think of a plan and get back to you. Tinatawag ako sa Death Collector's Society kaya't kailangan ko ng umalis. For now, go back to your killer's soul and do not leave his side."

"Understood, Master," sagot ko at nag-warp ako agad sa loob ng condo ni Van. Ngunit pagdating ko, wala siya sa kung saan ko siya iniwan. Pumunta ako agad sa kwarto niya, sa kusina, at maging sa banyo pero wala rin siya.

Stupid human! I told him not to go anywhere. He still doesn't cooperate even after all the scary stuff I said. That loser! Where is he now?