Things never get back the same way as before. Matapos ang libing ni Macoy, madalas ang pananahimik ni Sir Adhie. Hindi ko tuloy maiwasang mag alala kaya maya't maya akong pumapasok sa office niya.
"Ayos ka lang ba?" tanong ko bago inilapag ang tinimpla kong kape para sa kanya. "Take a break first."
Nag angat naman siya ng tingin bago isinarado ang laptop niya.
"Come here," utos niya kaya kaagad akong lumapit sa direksyon niya.
The next thing I knew, he was now burrying his face on my chest. Iniangat ko ang dalawang kamay ko bago marahang hinaplos ang buhok niya.
"I do really miss him," he replied pertaining to our almost child that we lost.
"I'm sure he misses you too."
I don't know how to say comfort in words pero sana lang kahit presensya ko man lang ngayon ay makapagpaagan ng nar
