Love And Punishment (FREED SERIES 1)

Chapter 10

Monique

Nanginginig akong nakatayo sa gitna ng kuwarto. Nilampasan niya ako at tinungo ang drawer. Namamataan ko na rin ang liwanag sa labas dahil sa sinag ng araw na pumapasok sa salaming bintana.

Binalik ko ang tingin sa kan'ya. Natakot ako lalo at namilog ang mga mata nang madako ang tingin ko sa kaniyang hawak ngayon.

He is holding a gun. . .a pistol gun!

"W-what y-you are d-doing?" nauutal kong tanong. I'm panting and nervous. Takot na takot ako sa baril na hawak niya.

Hindi ako makapaniwalang tatakasan mo ako. Do you think that you can skip easily, Monique? think first before you do stupid things."

Madilim ang kaniyang mga matang nakatingin sa akin habang dahan-dahan na papalapit.

Nilakasan ko ang loob at pilit na pinapakalma ang aking sarili. Kung mamatay ako ngayon ay bahala na ang Diyos para sa akin. Nagdasal ako nang mahina. Lord panatilihin ninyo po akong maging matatag.

"Ibaba mo 'yang baril na hawak mo, Andrei." Nilakasan ko ang loob upang utusan siya, ngunit nagulat ako nang itutok niya ito sa akin.

Napapikit ako sa sobrang takot at dahan-dahan na napaupo sa sofa.

"I hate you for doing this to me! Ano bang kasalanan ko sa'yo Andrei? Hindi ko pa nagagawang sampahan ka ng kaso mula sa pandadaya mo sa negosyo para kidnapin mo ako! Gago ka!" matapang kong sabi sa kan'ya kahit na nakakaramdam ako ng takot sa baril na nakatutok sa akin. Nilapit niya ang sarili sa akin.

"Puwes! Doon na rin 'yon papunta. Kung hindi kita kinuha ay malamang nasa kulungan na ako ngayon!" Diniin niya ang baril sa bandang dibdib ko. Sa tapat mismo ng puso ko. Nanlumo mo ako. Pakiramdam ko ay pati mga buto ko ay lumambot na din dahil sa sobrang takot na nararamdaman ko sa mga oras na ito.

"I'm mad! So mad Monique!"

"You have no right to be mad!"

Suminghap siya nang hangin at napansin ko na rin ang pamumula ng mukha. Tila bang anytime ay sasabog na siya sa galit.

"You are mine, Monique!" Dinikit pa niya ang mukha sa akin.

"I'm not yours!" pabalik kong sigaw. Ni hindi ko binigyan ng pansin ang pistol sa tapat ng aking dibdib.

"No one can get you away from me. Not even your family. You are mine! All mine! Understand?" he claimed my lips!

Mapusok! Mapagparusa! We both gasping and panting when he finally freed my lips.

"Why you can't let me go! Send me back to my country. . .p-please.." sinubukan kong maging mainahon. Pero ang mga luha kong bumabalong ay walang balak na tumigil.

Nagulat ako ng idiin pa niya ang baril sa akin. Pumikit ako para maiwasang makita ng aking mga mata ang ginagawa niya. I didn't voice out a single words. He started unbottom my longsleeve. Isa-isa niyang tinanggal ang botones papaba hanggang sa nagtagumpay siyang hubarin iyon sa akin.

"You always defy me." He whispered. But that voice sound like a thunder and lightning in my ears.

Hindi ako nagsalita o nagprotesta, hanggang sa isunod niyang tanggalin ang bra ko kasunod na rin ng black leggings ko, leaving my panty only.

Napaigtad ako nang paglaruan niya ang gilid ng dibdib ko gamit ang baril niya. Like he was drawing a circle. Hindi ako kumilos at hinayaan na lang ang ginagawa sa akin. Baka kong sakaling magprotesta pa ako ay siyang ikapahamak ko, pero ang aura ng mukha niya ay hindi pa rin nagbabago. Nakikita ko pa ang galit sa kaniyang mga mata.

"Look at me?" utos niya.

Nakipagtitigan ako sa kan'ya. I don't want to lose!

Nagtitigan kami na para bang tinatarakan ng kutsilyo ang bawat isa. Kung galit siya ngayon ay mas lalo akong galit. Napabitaw lang ako ng tingin ng ilapag niya ang baril sa ibabaw ng glass table. Walang pasabi na hinawakan niya nang mahigpit ang dalawa kong kamay at pinadapa ako sa sofa. Napatili ako sa gulat at sa sobrang pwersa na ginamit niya sa akin. He used his all energy just to flipped me back!

"Anong ginagawa mo? Nasasaktan ako?!" pasigaw kong sabi kahit na halos natatakpan ang mukha ko sa paglubog sa sofa.

"I want to f*ck you roughly woman!" magaspang niyang sabi. Nanindig ang balahibo ko sa sinabi niya. Tama ba ang narinig ko? He will take me from behind?

Para akong nawalan ng hininga nang maramdam ko ang dila niya, simula sa balakan ko paakyat sa aking batok. Habang ang dalawa kong kamay ay parang naka posas na hawak niya sa aking likod.

"No! stop it Andrei!?" I begged him.

Hindi siya nakinig, hanggang sa naramdaman kong binulungan niya ako. "You will never forget this until the rest of your life, Monique!"

Tumayo siya, without leaving my hands behind my back. Ang sunod niyang ginawa ay hinubad ang ruba niya at sinunod ang kahuli-huli kong saplot sa katawan. Parang nayanig ang aking mundo at nawala ako sa sarili nang maramdaman ang pagpasok niya sa akin.

I screamed loud when he enter me his long hard shaft without a hint of gentleness. Nilubog ko ang mukha sa sofa para itago ang sakit na nararamdam ko. He started to move like a hungry animals! Pakiramdam ko ay para akong nabiyak sa dalawang pisaro sa ginagawa niya sa akin. He freed my hands finally. Bumagsak iyon sa magkabila kong gilid na tila wala ng mga silbi.

He thrusts faster and deeper. Hinawakan pa niya ang baywang ko na tila doon kumukuha ng lakas sa bawat pagpasok at labas niya sa akin. Kahit anong pakiusap ko ay hindi niya pinakinggan. Nilubog ko na lang ang mukha sa sofa kasabay nang pag-agos ng aking mga luha. Hindi ako nakatiis at nakiusap muli.

"Slow down--p-please.." mahina kong sabi.

It's hurt. Sobrang sakit.

Naging mabagal ang paggalaw niya. Sa wakas ay nakinig siya sa akin. Hinaplos niya ang hubad kong likod pataas hanggang leeg. Habang ang isang kamay naman niya ay malayang pinaglakbay sa puson ko paakyat sa aking dibdib. Sinakop niya ang isa at piniga pa iyon na kala mo ba ay isang malambot na bola. When he finally done, gumapang siya sa ibabaw ng likod ko sabay bulong sa akin.

"I will claim you until you forget yourself and beg me to love." Hingal na hingal pa siya at pawisan sa ibabaw ko.

Whatever you say, I won't stop until I put you in jail. I will make you pay for this. sabi ko sa isip.

Tumayo siya at naglakad papasok sa banyo. Iniwan ang rubang nakahandusay lang sa sahig. Pinilit ko rin na maupo kahit sobrang sakit ng mga braso ko. Itong pagitan ng mga hita ko ay tila hindi ko maigalaw. Dinaig ko pa ang nag-work out sa sobrang sakit ng buo kong katawan.

Dahan-dahan akong tumayo para maglakad papuntang walk in closet para makapagbihis doon. I felt sticky between my tights. Para tuloy akong lumpo na haka-haka kung maglakad.

I wear a beige long strap lingerie. Nagsuot lang ako ng panty at hindi na nag-abalang magsuot ng bra. Pinipilit ko lang ang paglalakad Tinungo ko ang kama at dahan-dahan na sumampa doon. Binalot ko ang sarili sa makapal na comforter at nilubog ang mukha sa unan huwag lang marinig ang lagaslas ng tubig mula sa banyo.

His taking shower. I hate what he done to me earlier, and I loathed him for doing that to me. Siniksik ko ang mukha sa unan at tahimik na umiyak.

Masakit ang loob. Para akong hinihiwa sa sobrang sakit na nararamdaman. Pakiramdam ko tuloy ay para lang akong bayarang babae sa kan'ya. I'm just a f*ckable woman for him. Nakatulugan ko ang sama ng loob.

Andrei's POV

Paglabas ko ng banyo ay mabilisan akong nagbihis sa walk in closet para lumabas ng kwarto. I can't stand being with her inside this room. Hindi ko na kontrol ang emosyon ko kanina.

Nang palabas na ako ay dinaanan ko siya ng mga mata na ngayong ay nakahiga na sa kama. F*ck! Alam kong nasasaktan siya dahil sa ginawa ko. Kumuyom ang mga kamao ko at mabilis lumabas.

Umagang-umaga ay umiinom na ako sa terrace at naninigarilyo. Inutusan ko pa si Ronald na dalhan ako ng alak. Alam nilang mainit ang ulo ko kaya walang isa sa kanila ang naglakas-loob na tanungin ako o kausapin.

Dahil sa galit ay hindi ako makapaniwala na nagawa ko 'yon kay Monique. She begged me, but I didn't listen. Isa lang ang tumatakbo sa utak ko sa mga oras na iyon. Galit ako? Galit na galit! To the point na nasaktan ko siya. I only want her to be in my side, iyon lang naman ang gusto ko. To be with her, because I'm so in love with her. And my love for her can turn me into anger when she's trying to walk away from me.

Kaya kong magbago at ipagpalit ang lahat-lahat na mayroon ako basta manatili lang siya sa aking tabi. Makita ko lang ang mukha niya paggising ko at pagtulog ay sapat na iyon sa akin.

I'm crazy! Crazy because of her. Sa sobra kong sa galit sa sarili ay halos lagukin ko lahat ang laman ng bote ng alak.

Naalala ko pa ang naganap kanina, na halos tadyakan ko si Ronald sa pagmamadali nang katukin niya ako at pagbukasan ng pinto mula sa kuwarto kong sinarado ni Monique. Halos takbuhin ko ang labas mahabol ko lang siya. Nakahinga lang ako ng maluwang nang makita ko siyang hawak-hawak ng dalawang tauhan ko sa may braso habang nagmamakaawa siya kay Arthur na pabayaan na lang na tumakas. Pero ang hindi niya alam ay sobrang tapat sa akin ang mga tauhan ko. Hindi ko siya kayang pakawalan. Hindi sa ngayon. One day, I will make you mine. Queen of my heart.