Nakabalik na ako ng ospital. At nauna pa ako kay Nicholo. Kasalukuyang natutulog si George sa room niya. Pinag masdan ko ito habang nahihimbing na natutulog. Ang layo na niya sa dating George na matipuno, simpatiko at makisig. Ang laki na nang binagsak ng katawan niya ngayon. Hindi ko tuloy maiwasang mapa hikbi sa sinapit nito. Sobra akong nasasaktan at naawa para dito. Kaya ng umungot ito bigla akong tumalikod at nag punas ng luha, dahil ayokong makita niya ako sa ganong kalagayan.
"Bella, nar'yan ka na pala. K..Kanina ka pa ba?" tanong nito na nauutal ang pagsasalita, marahil sa mga aparatus na naka kabit dito na tumutulong sa pag hinga niya. Sabi ng doctor kasi na hindi naman 100% guaranteed ang kaniyang baterya sa puso. Pang temporary lamang ito hanggang sa maka kuha sila ng donor pa
