STEPHANIE
Kaya kami lumipat para matulog na ako. Pero ilang minuto na yata ang nakalipas simula nang lumipat siya sa higaan niya, ay gising pa rin ako. Sinubukan ko naman pumikit, pero wala pa rin. Hindi ako mapakali sa higaan ko. Inabala ko na ang sarili ko sa cellphone ko para lang hintayin na dalawin ako ng antok. Halos lahat ng laro ay nilaro ko na. Nakatapos na rin ako ng isang movie, pero gising na gising pa rin ang diwa ko. Naiiyak na ako sa inis!
Napagawi ang tingin ko sa kabilang side ng higaan ko. Kahit malakas pa rin ang ulan sa labas, naririnig ko pa rin ang hilik niya. Halatang mahimbing na siyang natutulog. Mabuti pa siya, masarap na ang tulog. Samantalang ako, heto, kaunti na lang ang natitira sa pasensya ko dahil hindi pa rin ako makatulog.
“Gusto ko nang matulog…” naii
